Maciej Korwin

Z Wikipedii

Maciej Korwin i Beatrycze

Maciej Korwin, łac. Mátyás Corvinus, węg. Hunyadi Mátyás, zwany Sprawiedliwym, węg. Igazságos (ur. 23 lutego 1443 w Koloszwarze (obecnie Kluż-Napoka w Rumunii), zm. 26 kwietnia 1490 w Wiedniu) – król Węgier od 1458 r. i Czech od 1469 r.

Korwin był drugim synem Jana Hunyadyego, bratem Władysława Hunyadyego. Po śmierci ojca był więziony w Pradze przez Władysława V Pogrobowca. Przydomek "Korwin" pochodzi od herbu, na którym umieszczony był kruk (łac. corvus).

W wieku 15 lat Maciej został koronowany na króla Węgier. Studiował we Włoszech i zafascynowany ideami renesansu wprowadzał jego osiągnięcia na Węgrzech. Założył Universitas Istropolitana - uniwersytet w Bratysławie (wówczas Pozsóny), znany był jako mecenas sztuki, nauki i kultury. Przeprowadził szereg reform administracyjnych, podatkowych i wojskowych. Założył zawodową armię zaciężną, tzw. "czarne szeregi" (Fekete Sereg). Za jego panowania Węgry były u szczytu potęgi.

Po wojnie z Czechami przyłączył do Węgier Śląsk (1464), Łużyce i Morawy (1468-1490), koronował się w Ołomuńcu na króla Czech (1469), a następnie po walkach z Fryderykiem III, zajął i przyłączył do Węgier Dolną Austrię (1477-1490). Rywalizował o tron czeski z Władysławem Jagiellończykiem. Bez powodzenia próbował zostać cesarzem, co miało mu pomóc w pokonaniu Turcji. Uważany jest za najwybitniejszego władcę Węgier.