Maciej Kozłowski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Maciej Kozłowski | |
 |
|
| Prawdziwe nazwisko |
Maciej Marian Kozłowski |
| Data i miejsce urodzenia |
8 września 1957 Kargowa, Polska |
| Data i miejsce śmierci |
11 maja 2010 Warszawa, Polska |
| Zawód | aktor |
| Współmałżonek | Agnieszka Kowalska |
| Lata aktywności | 1980–2010 |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Profil w bazie IMDb | |
| Profil w bazie filmpolski.pl | |
| Profil w bazie e-teatr.pl | |
| Profil w bazie Filmweb.pl | |
| Profil w bazie Stopklatka.pl | |
Maciej Marian Kozłowski (ur. 8 września 1957 w Kargowej, zm. 11 maja 2010 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Do dwunastego roku życia wychowywał się w Kargowej[1]. Potem mieszkał w Zgierzu, gdzie ukończył szkołę średnią (Technikum Gospodarki Wodnej). W 1984 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSFTviT w Łodzi. Zagrał m.in. w Kingsajzie, Psach, Liście Schindlera, Nic śmiesznego, Kilerze i Ogniem i mieczem. Z małego ekranu znany głównie z serialu M jak miłość. Znany także z działalności sportowej. Zadeklarowany fan piłki nożnej i obrońca Reprezentacji Artystów Polskich (libero).
W 2005 r. chcąc oddać krew w ramach kampanii Krewniacy, Kozłowski dowiedział się, że jest zakażony wirusem zapalenia wątroby typu C[2]. Pomimo choroby pozostawał aktywny zawodowo. Zmarł w nocy z 10 na 11 maja 2010 w warszawskim szpitalu[3].
Pogrzeb aktora odbył się 18 maja 2010 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B II 30 rz. Tuje m. 6). W ostatniej drodze oprócz rodziny i najbliższych towarzyszyli mu liczni koledzy z branży.
[edytuj] Teatr
W teatrze oficjalnie zadebiutował 17 grudnia 1983.
W latach 1983–1988 aktor Teatru Nowego w Poznaniu[4], w latach 1988–1993 – Zespołu Janusza Wiśniewskiego. Od 1998 do śmierci związany był z Teatrem Narodowym w Warszawie.
Za najważniejszą kreację teatralną uważał wcielenie się w postać niezrównoważonego psychicznie mężczyzny w spektaklu Zagubieni Macieja Dejczera[5].
[edytuj] Spektakle teatralne
[edytuj] Teatr Studyjny w Łodzi
- 1983 – Bal manekinów (reżyseria Bogdan Michalik) jako Delegat
[edytuj] Teatr Nowy w Poznaniu
- 1984 – Jezioro Bodeńskie jako Marynarz (reż. Izabella Cywińska)
- 1985 – Matka jako Alfred hr. de la Trefouille (reż. Marcel Kochańczyk)
- 1985 – Trzy siostry jako Tuzenbach; Rode (reż. Janusz Nyczak)
- 1986 – Zorza jako Dedal (reż. I. Cywińska)
- 1987 – Modlitwa chorego przed nocą jako Osioł (reż. Janusz Wiśniewski)
- 1987 – Wesele jako Kasper (reż. J. Nyczak)
- 1988 – Cmentarze jako Plutonowy (reż. I. Cywińska)
[edytuj] Zespół Janusza Wiśniewskiego
[edytuj] Teatr Narodowy w Warszawie
- 1997 – Noc listopadowa jako Generał Józef Chłopicki (reż. Jerzy Grzegorzewski)
- 1998 – Dialogus de passione jako Kat (reż. Kazimierz Dejmek)
- 1999 – Wybrałem dziś zaduszne święto jako Śmiejąca się Czaszka (reż. J. Wiśniewski)
- 1999 – Kartoteka jako Gruby (reż. Kazimierz Kutz)
- 1999 – Nowe Bloomusalem jako Pierwszy policjant (reż. J. Grzegorzewski)
- 2000 – Wesele jako Wojtek (reż. J. Grzegorzewski)
- 2000 – Noc listopadowa jako Oficer Dąbrowski (reż. J. Grzegorzewski)
- 2002 – Nie-Boska komedia jako Wariat (reż. J. Grzegorzewski)
- 2002 – Kurka Wodna jako Izaak Widmower (reż. Jan Englert)
- 2003 – Merlin. Inna historia jako Secundus, czyli Gowen konetabl (reż. Ondrej Spisak)
- 2004 – Ryszard II jako Sir Piers of Exton (reż. Andrzej Seweryn)
- 2006 – Nora jako Doktor Rank (reż. Agnieszka Olsten)
- 2007 – Stara kobieta wysiaduje jako Ślepiec (reż. Stanisław Różewicz)
- 2007 – Chłopcy z Placu Broni (reż. Michał Zadara)
- 2008 – Wiele hałasu o nic jako Don Juan (reż. Maciej Prus)
[edytuj] Teatr na Woli im. Łomnickiego w Warszawie
- 1999 – Miłość - to takie proste jako Robert (reż. Jacek Gąsiorowski)
[edytuj] Teatr Polski we Wrocławiu
- 2009: Samsara Disco jako Lebiediew (reż. Agnieszka Olsten)
[edytuj] Teatr Polonia w Warszawie
- 2009: Krzysztof M. Hipnoza (reż. Krzysztof Materna)
[edytuj] Widowiska plenerowe
- 2005 – Częstochowska Victoria jako Ojciec Augustyn Kordecki (reż. Jerzy Bielunas)
[edytuj] Film
Na ekranie zadebiutował w epizodzie w serialu Królowa Bona (1980).
Wizerunek ekranowy Macieja Kozłowskiego w latach 90. ukształtowało kilka ról gangsterów i bandytów, m.in. w Psach i Mieście prywatnym, gdzie zagrał Jacka Skalskiego, szefa warszawskiej mafii. Zagrał m.in. u Juliusza Machulskiego, Władysława Pasikowskiego, Marka Koterskiego czy Stevena Spielberga. Za najważniejszą rolę filmową uważał kreację atamana kozackiego Maksyma Krzywonosa w ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza Ogniem i mieczem[6].
Popularność przyniosły mu też role w serialach, m.in. Matki, żony i kochanki, Dom, 13 posterunek czy Na dobre i na złe. Największą rolę serialową, Waldemara Jaroszego, zagrał w operze mydlanej M jak miłość (w latach 2002–2005, 2009, 2010).
[edytuj] Filmografia
[edytuj] Filmy pełnometrażowe
- 1983: Nie było słońca tej wiosny (reż. Juliusz Janicki) jako Piotr Wołosz
- 1983: Mgła (reż. Adam Kuczyński) jako Kim
- 1983: Wedle wyroków twoich... (reż. Jerzy Hoffman)
- 1985: Osobisty pamiętnik grzesznika przez niego samego spisany (reż. Wojciech Jerzy Has) jako Nieznajomy
- 1987: Kingsajz (reż. Juliusz Machulski) jako Waź
- 1989: Po upadku. Sceny z życia nomenklatury (reż. Andrzej Trzos-Rastawiecki)
- 1989: Szklany dom (reż. Małgorzata Kopernik) jako urzędnik
- 1990: Ucieczka z kina "Wolność" (reż. Wojciech Marczewski) jako Aktor amerykański
- 1990: Piggate (reż. Krzysztof Magowski) jako Alain Lecog
- 1990: Mów mi Rockefeller (reż. Waldemar Szarek) jako Matros
- 1990: Superwizja (reż. Robert Gliński) jako agent "SuperWizji"
- 1991: Kroll (reż. Władysław Pasikowski) jako Kapitan
- 1992: Psy (reż. Władysław Pasikowski) jako Barański
- 1992: Szwadron (reż. Juliusz Machulski) jako Kozłow
- 1993: Pora na czarownice (reż. Piotr Łazarkiewicz) jako Waldek
- 1993: Polski crash (reż. Kasper Heidelbach) jako Dąbek
- 1993: Pożegnanie z Marią (reż. Filip Zylber) jako Furman
- 1993: Balanga (reż. Łukasz Wylężałek) jako Porucznik Bąkała
- 1993: Lista Schindlera (reż. Steven Spielberg) jako Strażnik SS w Zabłociu
- 1994: Miasto prywatne (reż. Jacek Skalski) jako Ali (także współautor dialogów w filmie)
- 1994: Piękna warszawianka (reż. Franck Apprederis) jako Portier
- 1995: Drzewa (reż. Grzegorz Królikiewicz)
- 1995: Gang Jönssona (reż. Hans Åke Gabrielsson) jako Ritzie
- 1995: Dzieje mistrza Twardowskiego (reż. Krzysztof Gradowski) jako Lucyper – książę ds. Wschodu
- 1995: Nic śmiesznego (reż. Marek Koterski) jako Maciek
- 1996: Poznań '56 (reż. Filip Bajon) jako Ubek
- 1996: Wirus (reż. Jan Kidawa-Błoński) jako Facet Barczysty
- 1996: Deszczowy żołnierz (reż. Wiesław Saniewski) jako Pułkownik
- 1997: Kiler (reż. Juliusz Machulski) jako Prokurator
- 1998: Drugi brzeg (reż. Magdalena Łazarkiewicz) jako Stimming
- 1998: Liceum czarnej magii (reż. Grażyna Popowicz) jako Dyrektor Puto
- 1999: Ogniem i mieczem (reż. Jerzy Hoffman) jako Krzywonos
- 1999: Ajlawju (reż. Marek Koterski) jako Partner Gosi
- 1999: Na koniec świata (reż. Magdalena Łazarkiewicz) jako Notariusz
- 1999: Ostatnia misja (reż. Wojciech Wójcik) jako Cortez, człowiek szefa mafii w Paryżu
- 2000: To ja, złodziej (reż. Jacek Bromski) jako Maks
- 2000: Blok.pl (reż. Marek Bukowski) jako Facet z teczką – Bałagan
- 2001: Przedwiośnie (reż. Filip Bajon) jako Przewodnik
- 2001: Wiedźmin (reż. Marek Brodzki) jako Gwidon-Falwick
- 2002: E=mc² (reż. Olaf Lubaszenko) jako Alosza
- 2002: Jak to się robi z dziewczynami (reż. Przemysław Angerman) jako Heniek "Długi"
- 2003: Stara baśń – kiedy słońce było bogiem (reż. Jerzy Hoffman) jako Smerda
- 2005: Oda do radości (reż. Jan Komasa) jako Piotr, ojciec Marty
- 2005: Masz na imię Justine (reż. Pena de Franco) jako Egzaminator w masarni
- 2007: Świadek koronny (reż. Jarosław Sypniewski) jako Roman Kraus "Szybki"
- 2008: Idealny facet dla mojej dziewczyny (reż. Tomasz Konecki) jako Antoni Chmurski
- 2008: Kochaj i tańcz (reż. Bruce Parramore) jako Kierowca taksówki
- 2008: Generał Nil (reż. Ryszard Bugajski) jako Tadeusz Grzmielewski
- 2009: Janosik. Prawdziwa historia (reż. Katarzyna Adamik, Agnieszka Holland) jako Pierwszy sędzia
- 2010: Historia Roja, czyli w ziemi lepiej słychać (reż. Jerzy Zalewski) jako Ksiądz (film w produkcji)
[edytuj] Seriale
- 1980: Królowa Bona (reż. Janusz Majewski) jako Dworzanin
- 1985: Przyłbice i kaptury (reż. Marek Piestrak) jako Benko, mąż Zyty
- 1988–1990: Pogranicze w ogniu (reż. Andrzej Konic) jako Von Seebohm
- 1990: Świnka (reż. Krzysztof Magowski) jako Alain Lecog
- 1995: Matki, żony i kochanki (reż. Juliusz Machulski) jako Waldek
- 1997: Matki, żony i kochanki, II seria (reż. Juliusz Machulski) jako Waldek
- 1997: 13 posterunek (reż. Maciej Ślesicki) jako Dowódca brygady antyterrorystycznej
- 1997: Dom (reż. Jan Łomnicki) jako Aleksander "Ekstra Mocny"
- 1997: Sposób na Alcybiadesa (reż. Waldemar Szarek) jako Psycholog Jacek Stanisław Karwid
- 1998: Ekstradycja III (reż. Wojciech Wójcik) jako Trener, oficer BOR-u, podwładny Góry
- 1999: Ogniem i mieczem (reż. Jerzy Hoffman) jako Krzywonos
- 2000: 13 posterunek 2 (reż. Maciej Ślesicki) jako Dowódca brygady antyterrorystycznej
- 2000: Klasa na obcasach (reż. Małgorzata Potocka) jako Ojciec Agi
- 2001: Na dobre i na złe (reż. Maciej Dejczer) jako Marcin Popielarz, przyjaciel Adama Pawicy (gościnnie)
- 2001: Przeprowadzki (reż. Leszek Wosiewicz) jako Kasiarz Marian Holtz, syn stróża Ambrożego
- 2001: Marszałek Piłsudski (reż. Andrzej Trzos-Rastawiecki) jako Generał Gustaw Dreszer-Orlicz
- 2001: Wiedźmin (reż. Marek Brodzki) jako Gwidon-Falwick
- 2002: Przedwiośnie (reż. Filip Bajon) jako Przewodnik
- 2002: Samo Życie (reż. różni) jako Głowacki, trener boksu w Klubie Sportowym "Sparta", ojciec Patrycji
- 2002–2005, 2009, 2010: M jak miłość (reż. Natalia Koryncka–Gruz, Maciej Dejczer i inni) jako Waldemar Jaroszy
- 2003: Stara baśń – kiedy słońce było bogiem (reż. Jerzy Hoffman; miniserial) jako Smerda
- 2004: Czwarta władza (reż. Witold Adamek) jako Andrzej Żabiec
- 2004: Oficer (reż. Maciej Dejczer) jako Michał Matejewski
- 2006–2007: Pogoda na piątek (reż. Ryszard Brylski) jako Krzysztof, przyjaciel Jaśka, partnera Joli
- 2007: Ekipa (reż. Agnieszka Holland, Magdalena Łazarkiewicz, Katarzyna Adamik) jako biznesmen Arkadiusz Stoch
- 2007: Odwróceni (reż. różni) jako Roman Kraus "Szybki"
- 2008: 39 i pół (reż. Mitja Okorn, Łukasz Palkowski) jako Zdrada
- 2008: Trzeci oficer (reż. Maciej Dejczer) jako Generał Michał Matejewski
- 2009: Ojciec Mateusz (reż. Maciej Dejczer) jako Rosa, prezes klubu
- 2009: Plebania (reż. Jerzy Łukaszewicz, Jerzy Sztwiertnia) jako Van Kerkhof
- 2010: Szpilki na Giewoncie (reż. Robert Wichrowski) jako Jędrek
[edytuj] Polski dubbing
- 2007: Złoty kompas jako Lord Asriel (reż. Chris Weitz; reż. wersji polskiej Agnieszka Matysiak)
[edytuj] Etiudy filmowe
- 1983: Oko w oko
[edytuj] Filmy krótkometrażowe
- 1986: Czy będzie wojna? (reż. Krzysztof Magowski)
- 1997: Chopin (Narrator)
- 2000: Kraków. Moje miasto (lektor)
- 2003: T-Rex (reż. Sławomir Pstrong)
[edytuj] Występy w telewizji
Miał na koncie wiele ról w Teatrze Telewizji. Był też częstym gościem różnych programów rozrywkowych.
[edytuj] Spektakle Teatru Telewizji
- 1986 – Ciemności kryją ziemię (reż. Izabella Cywińska) jako Rodrigo
- 1993 – Książę Homburg (reż. Krzysztof Lang) jako Wachmistrz
- 1994 – Strzały u Cyrana (reż. Filip Zylber) jako Ted Malvern
- 1994 – Złoty chłopak (reż. Maciej Dejczer) jako Pepper
- 1994 – Córka czasu (reż. Adam Ustynowicz) jako Sierżant Williams
- 1994 – Intruz (reż. Łukasz Wylężałek) jako Goryl 2
- 1995 – Nasza szkapa (reż. Jacek Skalski) jako Ojciec
- 1996 – Pijacy (reż. Jacek Skalski) jako Iwronski
- 1996 – Klimaty (reż. Magdalena Łazarkiewicz) jako Bertrand
- 1996 – Zagubieni (reż. Maciej Dejczer) jako Jake
- 1996 – Złoty garniec (reż. Jacek Skalski) jako Heerbrand
- 1996 – Kociokwik (reż. Ireneusz Engler) jako Ochroniarz
- 1996 – Strzeż się pamięci (reż. Magdalena Łazarkiewicz) jako Porucznik Fine
- 1997 – Ludzie ognia (reż. Wojciech Molski) jako Roptu
- 1997 – Julianka (reż. Jacek Skalski) jako Mężczyzna w płaszczu
- 1997 – Król Maciuś I (reż. Filip Zylber) jako Minister Przemysłu
- 1998 – Dokument podróży (reż. Magdalena Łazarkiewicz, Gołda Tencer)
- 1998 – Duże i małe (reż. Piotr Łazarkiewicz) jako Informatyk
- 1999 – Hrabia (reż. Filip Bajon) jako Mackrott
- 1999 – Dybuk (reż. Agnieszka Holland) jako Michael
- 2001 – Siedem dalekich rejsów (reż. Marcin Ziębiński) jako Kapitan Stołyp
- 2002 – Krótki kurs medialny (reż. Tomasz Wiszniewski) jako Szamil
- 2003 – Fantom (reż. Łukasz Barczyk) jako Gerdmann
- 2004 – Hamlet (reż. Łukasz Barczyk) jako Bernardo i Pan
- 2006 – Juliusz Cezar (reż. Jan Englert) jako Ligariusz
- 2007 – Sprawa Emila B. (reż. Małgorzata Imielska) jako Kolega
- 2007 – Wyzwolenie (reż. Maciej Prus) jako Prymas
- 2008 – O prawo głosu (reż. Janusz Petelski) jako gen. broni Władysław Anders
- 2009 – Operacja Reszka (reż. Ewa Pytka) jako Rafał
[edytuj] Udział w programach telewizyjnych
- 1999 – Benefis Jerzego Hoffmana
- 2000 – Sensacje XX wieku (Polska w ogniu, Katyń cz. 1) Bogusława Wołoszańskiego w reżyserii Wojciecha Pacyny - przy rekonstrukcji zdarzeń historycznych - w roli generała Władysława Andersa
- 2001 – Ananasy z mojej klasy
- Rower Błażeja
- Wieczór z Jagielskim
- 2002 – Milionerzy (wydanie specjalne)
- 2003, 2005 – Prawdę mówiąc – zza kulis serialu "M jak miłość"
- 2003 – Bezludna wyspa
- 2003 – Śpiewające fortepiany
- 2003 – Zabawy językiem polskim
- 2003 – Kot, czyli ktoś ogromnie tajemniczy
- 2004 – Na zdrowie: Jagielski
- 2004 – Benefis serialu „M jak miłość” – to już 200 odcinków
- 2004 – Lubię czytać
- 2004 – Pytanie na śniadanie (21 maja)
- 2004 – Zwierzenia kontrolowane
- 2005 – Studio Sport
- 2005 – Kuba Wojewódzki
- 2009 – Ludzie na walizkach, odc. 14
- 2009 - Tomasz Lis na żywo, 30 listopada
- 2010 – Spadkobiercy, odc. 114
[edytuj] Nagrody, wyróżnienia, odznaczenia
- 1985 – nagroda za najlepszą kreację młodego aktora za rolę w spektaklu Audiencja III (sztuka autorstwa Bogusława Schaeffera) na XX OPTMF w Szczecinie
- nagroda teatralna w Edynburgu
- 2004 – tytuł honorowego obywatela gminy Kargowa
- 2005 – Srebrny Krzyż Zasługi[7]
[edytuj] Działalność dodatkowa
- W czasie gdy nie miał propozycji ról, zarabiał, pracując na budowie, handlując starymi meblami i prowadząc punkt ksero. Był też współwłaścicielem agencji ochrony. Do tej pory często odwiedzał targ staroci na warszawskim Kole.
- Na początku lat 90. XX wieku prowadził nocne audycje oraz konkursy na antenie poznańskiego Radia Merkury.
- W 2008 wraz z aktorką Katarzyną Figurą wziął udział w kampanii "Na dobrej drodze", której hasło brzmi: "Więcej wiedzieć o handlu ludźmi to skuteczniej go zwalczać". Kampania ta prowadzona jest w ramach projektu "IRIS – reintegracja społeczna i zawodowa kobiet ofiar handlu ludźmi"[8].
[edytuj] Sport
- Jako nastolatek grał w piłkę nożną w III lidze w Miejskim Klubie Piłkarskim Boruta w Zgierzu.
- Już jako znany aktor był jednym z piłkarzy Reprezentacji Artystów Polskich (pod wodzą Olafa Lubaszenki) w tej dyscyplinie.
- W związku ze śmiercią Macieja Kozłowskiego zaplanowany na 16 maja 2010 roku mecz RAP VS Kabareciarze został zadedykowany zmarłemu aktorowi[9].
- Jego zasługą jest udział polskiej ekipy na Mistrzostwach Świata w Piłce Ulicznej Ludzi Bezdomnych w Edynburgu (2005), aktywnie poszukiwał sponsorów dla tego wyjazdu.
[edytuj] Informacje dodatkowe
- Aktor do szkoły filmowej dostał się za drugim podejściem.
- W 2005 otrzymał nominację do tytułu Najpiękniejszego Polaka 2004 w konkursie Viva, najpiękniejsi! organizowanym przez czasopismo "Viva".
- Kilkakrotnie komentował mecze piłki nożnej.
- Miał 183 cm wzrostu.
[edytuj] Życie prywatne
- 31 grudnia 2008 ożenił się z Agnieszką Kowalską, malarką[10].
Przypisy
- ↑ Zmarł nasz aktor. e-teatr.pl. [dostęp 2010-05-17].
- ↑ Bomba wirusowa. wprost.pl.
- ↑ Zmarł Maciej Kozłowski, znany aktor teatralny i filmowy. wiadomosci.gazeta.pl, 11 maja 2010.
- ↑ Por. "Rzeczpospolita", nr 109/2010, 12 maja 2010 r., s. A21.
- ↑ "Rzeczpospolita", nr 109/2010, 12 maja 2010 r., s. A21.
- ↑ Zmarł aktor Maciej Kozłowski. [dostęp 2010-05-16]., por. Nie wierzę w polskie kino. Wywiad z Maciejem Kozłowskim. [dostęp 2010-05-16].; Sport i aktorstwo mają wiele wspólnego, z Maciejem Kozłowskim rozmawiał Andrzej Kusy, RAP (archiwum), 2002.
- ↑ M.P. z 2005 r. Nr 74, poz. 1019 – pkt 12.
- ↑ Aktorzy przeciwko niewolnictwu. [dostęp 21 lutego 2009].
- ↑ e-teatr.pl. [dostęp 2010-05-14].
- ↑ Maciej Kozłowski ożenił się. film.onet.pl.
