Maciej Rayzacher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maciej Rayzacher
Data
i miejsce urodzenia
10 stycznia 1940
Warszawa
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"

Maciej Stanisław Rayzacher (ur. 10 stycznia 1940 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, lektor, scenarzysta, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1962 został absolwentem Wydziału Aktorskiego PWSTiF w Łodzi. W 1959 zadebiutował rolą filmową w Lunatykach jako Dziunio, rok później po raz pierwszy zagrał w teatrze. Był aktorem Teatru Ziemi Mazowieckiej (1962–1965), następnie pracował w Warszawie jako aktor Teatru Klasycznego (do 1971), Studenckiego Teatru Satyryków (do 1973) i Teatru Powszechnego (do 1980).

Od 1976 zaangażowany we współpracę z Komitetem Obrony Robotników i następnie Komitetem Samoobrony Społecznej KOR. Współtworzył wydawnictwo drugoobiegowe "Wolna Taśma". Działał w lokalnym Komitecie Samoobrony Chłopskiej. W konsekwencji w 1980 został objęty licznymi ograniczeniami zawodowymi, występował do 1989 głównie w kościołach. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 20 marca 1982. Po zwolnieniu organizował pomoc dla represjonowanych i ich rodzin, brał udział w tzw. Mszach za Ojczyznę. Pod koniec lat 80. zatrudniony w Polskim Związku Niewidomych jako instruktor, następnie jako instruktor w Stowarzyszeniu "Wspólnota Polska".

W latach 1990–1998 był radnym dzielnicowym w Ochocie. Pełnił różne funkcje w lokalnym samorządzie (m.in. przez rok wiceburmistrza i dyrektora departamentu), a także doradcy wojewody. Od 1998 do 2002 był radnym Warszawy z ramienia AWS-SKL[1]. W 2006 przeszedł na emeryturę.

W 2006 odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski z okazji 30. rocznicy powstania Komitetu Obrony Robotników[2]. W 2007 otrzymał Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"[3]. Członek m.in. Stowarzyszenia Wolnego Słowa.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Samorząd stolicy. rp.pl, 29 października 1998.
  2. M.P. z 2006 r. Nr 84, poz. 848
  3. Medale Gloria Artis dla internowanych twórców. e-teatr.pl, 26 marca 2007. [dostęp 6 grudnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]