Maciej Rybiński (dziennikarz)
Z Wikipedii
Maciej Rybiński (ur. 5 marca 1945 roku w Warszawie) – polski dziennikarz, publicysta, felietonista, komentator polityczny, ekonomiczny i społeczny, satyryk, scenarzysta, pisarz.
Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, a w zawodzie debiutował jako dziennikarz sportowy. Później został felietonistą tygodnika studenckiego "itd.". Był jednym ze scenarzystów serialu "Alternatywy 4", jest także współautorem wielu kryminałów. Występuje w Kabarecie pod Egidą.
13 grudnia 1981 roku, po wprowadzeniu stanu wojennego, został aresztowany a władze PRL obłożyły go zakazem wykonywania zawodu po tym jak nie przeszedł "pozytywnej weryfikacji". Od września 1982 roku przebywał na emigracji: w Niemczech i w Wielkiej Brytanii. W czasach emigracji był współpracownikiem niemieckiej katolickiej agencji prasowej KNA, pracownikiem BBC World Service w Londynie, potem korespondentem BBC w Bonn i Brukseli. Maciej Rybiński pisał dla wielu pism emigracyjnych, m.in. "Kultury" paryskiej, "Kontaktu", "Dziennika Polskiego" i "Dziennika Żołnierza", "Orła Białego", "Poglądu".
W 1989 roku rozpoczął współpracę z "Rzeczpospolitą". Do Polski wrócił w listopadzie 1998. W 2002 roku został laureatem Nagrody Kisiela (nagrodę przyznano mu za to, że "pisze, bo myśli"). Jego felietony można przeczytać w tygodniku "Wprost", dzienniku "Fakt", "Rzeczpospolitej" oraz "Gazecie Polskiej".
W roku 1997 redaktor naczelny Gazety Wyborczej, Adam Michnik oskarżył Rybińskiego o plagiat artykułu z "Frankfurter Allgemeine Zeitung". Plagiatem miał być jego tekst pt. "Biznes wraca na Zachód" zamieszczony 3 maja 1997 w "Rzeczpospolitej"[1][2]. Odpowiedzią Rybińskiego na ten zarzut był tekst "Ja znany plagiator"[3] w którym zwrócił uwagę na szereg nieścisłości w informacjach podawanych przez red. Adama Michnika i dziennikarza Gazety Wyborczej Pawła Wrońskiego. Redaktor naczelny "Rzeczpospolitej" Piotr Aleksandrowicz z powodu owego plagiatu zerwał współpracę z Maciejem Rybińskim.
18 listopada 2005 roku był uczestnikiem II Festiwalu Kryminału. Uczestniczył w Warszawie w dyskusji Zabili go i... – o akcji i sensacji w polskiej fikcji.
1 kwietnia 2006 roku opuścił "Rzeczpospolitą" i przeszedł do dziennika "Fakt".
W każdą niedzielę Rzeczpospolita publikuje jego felietony w cyklu "Ryba Ludojad". W tygodniku Wprost ma swój cykl felietonów "Ryba po polsku". Od września 2006 ma 3-minutowy felieton radiowy w Programie I Polskiego Radia w czwartki o 8.50, który drukuje Gazeta Polska. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Stowarzyszenia Wolnego Słowa. W 2008 roku został Honorowym Członkiem Stowarzyszenia KoLiber.
Żoną Macieja Rybińskiego jest Krystyna Grzybowska.
Przypisy
- ↑ http://serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,34474,2528526.html
- ↑ http://www.polityka.pl/polityka/index.jsp?place=Lead121&news_cat_id=1335&news_id=211187&layout=18&forum_id=8610&fpage=Threads&page=text
- ↑ http://rybinski.blog.pl/archiwum/index.php?nid=8975809 "Ja znany plagiator" – odpowiedź Macieja Rybińskiego na zarzuty Adama Michnika i Pawła Wrońskiego
[edytuj] Bibliografia
- listopad 2008, "Bruderszaft z Belzebubem"
- maj 2005, "Brakujące ogniwo", wraz z Januszem Płońskim, Wydawnictwo SuperNOWA, ISBN 83-7054-170-4
- listopad 2005, "Jestem, więc piszę. 2003-2005", Wydawnictwo UMCS, ISBN 83-227-2442-X
- 1978 "Góralskie tango", wraz z Januszem Płońskim KAW
- 1984 "Balladyna Superstar", wraz z Januszem Płońskim
