Maciej Wierzyński
| 'Maciej Wierzyński | |
 Maciej Wierzyński (Warszawa 1992 r.) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 3 kwietnia 1937 Warszawa |
| Zawód | dziennikarz, publicysta |
| Odznaczenia | |
  |
|
Maciej Wierzyński (ur. 3 kwietnia 1937 w Warszawie)- polski dziennikarz telewizyjny, publicysta, syn Stanisława Wierzyńskiego, wnuk Hieronima Wierzyńskiego. W maju 1960 r. ukończył Wydział Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1960-1962 uczęszczał do dwuletniego Studium Dziennikarskiego.
Od grudnia 1961 r. do czerwca 1963 r. pracował w "Przeglądzie Kulturalnym", od połowy 1963 r. do 1965 r. w "Polityce", a następnie od 1965 r. do maja 1980 r. w "Kulturze". Od maja 1980 r. zatrudniony był w Telewizji Polskiej, najpierw w redakcji sportowej TVP, a następnie w Studio 2. Po wydarzeniach z 13 grudnia 1981 r. (wprowadzenie stanu wojennego w Polsce) został zwolniony z Telewizji Polskiej. Następnie pracował jako taksówkarz[1] oraz asystent korespondenta The Washington Post. 25 maja 1984 r. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie również był taksówkarzem. Początkowo został stypendystą Uniwersytetu Stanforda w Palo Alto (Kalifornia), a następnie w Penn State (University of Pennsylvania). Później przeniósł się do Chicago i powrócił do dziennikarstwa. Pisał artykuły do "Dziennika Związkowego" w Chicago, a w październiku 1987 r. założył pierwszy wielogodzinny, polskojęzyczny kanał Polvision w telewizji kablowej "Group W"[1] w USA.
W grudniu 1989 r. powrócił do Polski (na ok. trzy lata) i został szefem pierwszego wschodnioeuropejskiego biura Radia Wolna Europa w Warszawie[1] (przy ul. Ursynowskiej). Jesienią 1990 r. poprowadził wraz z Michałem Komarem telewizyjną debatę między Lechem Wałęsą a Stanisławem Tymińskim (wybory prezydenckie 1990 - "czarna teczka" Tymińskiego). Od 1992 r. do lata 2000 r. był szefem Polskiej Sekcji Głosu Ameryki w Waszyngtonie[1].
W sierpniu 2000 r. został redaktorem naczelnym nowojorskiego "Nowego Dziennika"[2]. Zastąpił na tym stanowisku Bolesława Wierzbiańskiego, założyciela i długoletniego wydawcę gazety. Pełnił tę funkcję do 2004 r.
Od stycznia 2005 r. został zastępcą dyrektora ds. strategii w telewizji TVN24. Od 7 stycznia 2006 prowadzi także własny magazyn Horyzont o sprawach międzynarodowych.
13 listopada 2009 w uznaniu za popularyzację problematyki międzynarodowej w środkach masowego przekazu minister Radosław Sikorski nadał mu Odznakę Honorową "Bene Merito"[3].
Spis treści |
[edytuj] Odznaczenia
W dniu 11 grudnia 2009 postanowieniem Prezydenta Lecha Kaczyńskiego odznaczony został Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Insygnia Orderu otrzymał w dniu 21 marca 2011 roku z rąk Prezydenta Bronisława Komorowskiego.
[edytuj] Twórczość
- Maciej Wierzyński, Spokój olimpijski czyli Od Monachium do Montrealu, Iskry, Warszawa 1976
- Jan Mulak, (słowo wstępne Maciej Wierzyński), W służbie sportu, Iskry, Warszawa 1978
