Maciej Wołonczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maciej Kazimierz Wołonczewski
Maciej Kazimierz Wołonczewski
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1801
Nabrany
Data i miejsce śmierci 29 maja 1875
Kowno
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 31 maja 1828[1]
Nominacja biskupia 28 września 1849[1]
Sakra biskupia 8 marca 1850[1]

Maciej Kazimierz Wołonczewski, Ksiądz Maciek (lt. Motiejus Valančius) (ur. 16 lutego 1801 w Nabranach[2], zm. 29 maja 1875 w Kownie) – duchowny rzymskokatolicki, pisarz, historyk, etnograf, teolog, biskup żmudzki w latach 1849-1875.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1828 roku przyjął święcenia kapłańskie. Był profesorem teologii w Wilnie i Petersburgu, a także rektorem seminarium duchownego i gimnazjum w Worniach. W latach 1849-1875 pełnił funkcję biskupa żmudzkiego. Konsekrowany w Petersburgu przez arcybiskupa Kazimierza Dmochowski w 1850 roku.[1] W czasie swojego pontyfikatu negatywnie odnosił się się do powstania styczniowego. 18 sierpnia 1863 wydał list pasterski, nawołujący do posłuszeń­stwa wobec rosyjskiego cara. W 1864 roku z nakazu władz carskich przeniósł stolicę diecezji żmudzkiej z Worni do Kowna.

Maciej Kazimierz Wołonczewski był miłośnikiem historii i literatury litewskiej. Był propagatorem odrodzenia świadomości narodowej wśród Litwinów. Angażował się w działalność społeczną i dydaktyczną. Jako jeden z pierwszych autorów pisał w języku litewskim. Był autorem pracy historycznej o biskupstwie żmudzkim Żemaičių vyskupystė (1848) oraz licznych powieści i czytanek, m.in. Vaikų knygelė (1864) i Palangos Juzė (1869).

Po upadku powstania styczniowego i zakazie publikowania literatury litewskojęzycznej z użyciem alfabetu łacińskiego, wydanego przez władze carskie, zorganizował przemyt i dystrybucję literatury litewskiej drukowanej w Prusach Wschodnich.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VIII, Patavium 1978, s. 497. (łac.)
  2. Nabrany w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VI (Malczyce – Netreba) z 1885 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Szymon Michał Giedroyć
Template-Bishop.svg Biskup żmudzki
18491875
Template-Bishop.svg Następca
Aleksander Kazimierz Bereśniewicz