Macquarie (wyspa)
| Macquarie | |
Wybrzeże wyspy |
|
| Państwo | |
| Akwen | Ocean Spokojny |
| Powierzchnia | 128 km² |
| Mapa wyspy |
|
| Macquariea |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Typ | przyrodnicze |
| Spełniane kryterium | VII, VIII |
| Charakterystyka | #629rev |
| Regionb | Azja, Australia i Oceania |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1997 na 21. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Macquarie – wyspa położona na południowych krańcach Oceanu Spokojnego, administracyjnie wchodząca w skład australijskiego stanu Tasmania. Znajduje się w odległości ok. 1450 km na południe od Australii i ok. 1500 na północ od Antarktydy, zaliczana jest do wysp subantarktycznych.
Wyspa ma powierzchnię 128 km², przy 34 km długości i 5 km szerokości. Stanowi ona płaskowyż o wysokości od 150 do 385 m w części północnej (Mount Elder) i od 200 do 410 m w części południowej (Mount Fletcher i Mount Hamilton). Płaskowyż opada stromymi klifami ku morzu na wschodnim wybrzeżu i ku płaskiej i wąskiej nizinie nadbrzeżnej na zachodnim wybrzeżu. 14 km na północ od wyspy znajdują się Judge and Clerk Islets składające się z 10 wysepek zajmujących 0,2 km², a 37 km na południe Bishop and Clerk Islets składąjace się z 19 wysepek zajmujących 0,6 km² i stanowiących najdalej na południe wysunięty punkt Związku Australijskiego.
Wyspa została odkryta w 1810 przez Fredericka Hasselborougha i nazwana na cześć Lachlana Macquarie, gubernatora Nowej Południowej Walii. W 1890 Nowa Południowa Walia przekazała wyspę Tasmanii, wraz z którą w 1901 weszła w skład Australii. W 1977 roku wyspa została wpisana na listę rezerwatów biosfery, a w 1978 roku ustanowiono tu rezerwat stanowy. W 1997 roku wyspę wpisano na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Na wyspie znajduje się od 1948 stała australijska stacja polarna Macquarie Island, w której, w zależności od pory roku, przebywa od 20 do 40 osób.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||