Maczugowiec błonicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maczugowiec błonicy
Corynebacterium diphtheriae Gram stain.jpg
Systematyka
Królestwo Bakterie
Typ Actinobacteria
Rząd Actinomycetales
Rodzina Corynebacteriaceae
Rodzaj Corynebacterium
Gatunek Corynebacterium diphtheriae
Nazwa systematyczna
Corynebacterium diphtheriae
Kruse, 1886

Maczugowiec błonicy (łac. Corynebacterium diphtheriae) –maczugowiec Gram-dodatni.

Wymiary wynoszą 0,3–1,4 x 1,2–6,4 μm, kształtu cylindrycznego. Wywołuje ostrą chorobę zakaźną, błonicę.

Czynniki determinujące chorobotwórczość[edytuj | edytuj kod]

Maczugowiec błonicy nie dokonuje inwazji komórek, a jego patogenność spowodowana jest egzotoksyną - toksyną błoniczą[1]. Toksynę wydzielają tylko szczepy lizogenne, które otrzymały od bakteriofaga gen tox[1]. Toksyna jest białkiem i składa się z dwóch podjednostek:

  • Frakcji A - aktywnej, odpowiedzialnej za biologiczne właściwości toksyny,
  • Frakcji B - wiążącej, której rolą jest przyłączenie toksyny do komórki (przez receptor dla nabłonkowego czynnika wzrostu) oraz transport do jej wnętrza[1].

Żelazo w podłożu hodowlanym hamuje syntezę toksyny[1].

Diagnostyka[edytuj | edytuj kod]

Diagnostyka laboratoryjna używana jest w celu potwierdzenia diagnozy klinicznej lub w celach epidemiologicznych. Ze względu na zbyt długi czas hodowli rozpoznanie musi się odbyć na podstawie objawów klinicznych. Wymazy (z gardła, nosa, ucha) są posiewane na podłoże Löfflera, bardziej specyficzne podłoże Clauberga oraz na agar z krwią. Na agarze z krwią oceniana jest obecność hemolizy, co pozwala ocenić zjadliwość szczepów (tylko chorobotwórcze wytwarzają hemolizyny). Na tej pożywce wyrastają także bakterie innych rodzajów, w tym flora fizjologiczna, więc jej zastosowanie jest ograniczone. Po wyhodowaniu kolonii należy ocenić toksyczność szczepu za pomocą testu Eleka[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Gabriel Virella: Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wrocław: "Urban & Partner", 2000, s. 127. ISBN 83-85842-59-4.
  2. Podstawy Mikrobiologii Lekarskiej. PZWL, Warszawa 1979. Praca pod redakcją Leona Jabłońskiego. ISBN 83-200-0181-1. Strona 319-321

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Lucyna Zaremba, Jerzy Borowski: Mikrobiologia lekarska : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004, s. 309–310. ISBN 83-200-2896-5.