Madame de Brinvilliers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles Le Brun, Madame de Brinvilliers, 1676
Madame de Brinvilliers podczas tortur

Madame de Brinvilliers właśc. Marie-Madeleine-Marguerite d'Aubray, Marquise de Brinvilliers, z domu margrabina d'Aubray (ur. 22 lipca 1630, zm. 16 lipca 1676 w Paryżu) – francuska trucicielka.

Córka radcy parlamentu Antoine'a Dreuxa d’Aubraya. W 1651 roku poślubiła Antoine’a Gobelina, margrabiego de Brinvilliers, barona de Nourar, regimentarza pułku normandzkiego.

Nauczywszy się przyrządzania trucizn od swego kochanka, rotmistrza Godina de Sainte-Croix, w 1666 roku otruła swego ojca, a w 1670 swoich dwóch braci: Antoine’a d’Aubraya i François. Otruła też swoją rodzoną siostrę Teresę d’Aubray. Uciekłszy z rodzinnych stron, przebywała w Pikardii i Flandrii. Następnie udała się do Anglii, gdzie przebywała w klasztorze.

Została schwytana w Leodium. W Maastricht próbowała popełnić samobójstwo przez połknięcie szkła i szpilek, jednak została odratowana i odtransportowana przez eskortę 100 uzbrojonych żołnierzy do Paryża. Poddana torturom m.in. tocy. Ścięta została w Paryżu dnia 16 lipca 1676 roku. Przed śmiercią odbyła pokutę przed katedrą katedrą Notre Dame, wyznając wszystkie zbrodnie. W procesie Madame de Brinvilliers uczestniczyła Catherine Voisin (z domu Deshayes, wdowa Monvoisin lub La Voisin) (1640-1680), trucicielka i rzekoma czarownica, spalona na stosie.

Swe ofiary Madame de Brinvilliers truła arszenikiem. Do ofiar Madame de Brinvilliers należeli: profesorowie, prezesowie sądów, członkowie parlamentu i damy francuskiego dworu.

Od tego czasu datuje się we Francji Sąd Trucizn – cour des poisons.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Powszechna Orgelbranda, 1898-1904, tom 3, s. 98.
  • Encyklopedia Powszechna Orgelbranda, 1862-1869, tom 4, s. 351-353.
  • Wielka Encyklopedia Powszechna Ilustrowana Saturnina Sikorskiego, 1892-1914, tom 9, s. 449.