Mafia: The City of Lost Heaven

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy gry komputerowej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Mafia: The City of Lost Heaven
Logo gry
Logo gry
Producent Illusion Softworks
Wydawca Gathering of Developers
Dystrybutor POL: Cenega
Seria gier Mafia
Projektant

Petr Vochozka

Silnik LS3D Engine
Aktualna wersja 1.3
Data wydania

ŚWI: 29 sierpnia 2002
POL: 27 listopada 2002

Gatunek

gra akcji

Tryby gry gra jednoosobowa
Kategorie wiekowe

ESRB: 17+
PEGI 18+

Język czeski, angielski, polski (napisy), niemiecki, rosyjski, węgierski (napisy), francuski, włoski, hiszpański, ukraiński (napisy) , turecki (napisy), portugalski (napisy), japoński (napisy), chiński (napisy).
Wymagania sprzętowe
Platforma PC, PlayStation 2, Xbox
Nośniki

PC: CD-ROM (3)/DVD (1)
PS2: DVD (1)
XBOX: DVD (1)

Wymagania

CPU Pentium III 700 MHz
RAM 128 MB
GPU 32 MB
akcelerator 3D
CD / DVD-ROM 32x
system operacyjny Microsoft Windows 98 / ME / 2000 / XP / Vista

Kontrolery klawiatura i mysz lub kontroler konsoli

Mafia: The City of Lost Heaven – czeska trójwymiarowa gra komputerowa (TPP), opowiadającą o przestępczym życiu Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej lat 30. XX wieku. Twórcą gry jest studio Illusion Softworks.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Gracz wciela się w postać Thomasa Angelo – taksówkarza w fikcyjnym mieście Lost Heaven, który przez nieoczekiwany obrót spraw miał możliwość wstąpić do rodzinnej organizacji przestępczej – mafii. Cała akcja jest opowiedziana w formie retrospekcji podczas rozmowy głównego bohatera z detektywem. W rozmowie, w zamian za ochronę oraz status świadka koronnego, mafiozo wyjawia co raz to nowe sekrety przestępczego światka Dona Salieriego. Gracz ma możliwość kierowania postacią przestępcy podczas ww. wspomnień. Akcja gry rozgrywa się w mieście – Lost Heaven (wzorowanym na Chicago, Nowym Jorku i San Francisco) w latach 1930-38, filmowy epilog dotyczy też akcji do 1951 roku, aczkolwiek gracz nie bierze już czynnego udziału w grze.

Fabuła gry Mafia: The City of Lost Heaven zawiera wiele odniesień do klasycznych dzieł dramatu gangsterskiego, jak choćby Ojca chrzestnego Francisa F. Coppoli. Miasto Lost Heaven zostało zaprojektowane w oparciu o historyczną architekturę i wzornictwo amerykańskich miast lat trzydziestych. Wszystkie pojazdy, jakich można używać podczas gry, są autentyczne – w oryginalnej wersji zmieniono jedynie ich marki na nazwy fikcyjne.

Postacie[edytuj | edytuj kod]

1. Członkowie rodziny Salieriego:

  • Don Ennio Salieri (szef rodziny)
  • Thomas Angelo (główny bohater gry)
  • Paulie (przyjaciel Tommy'ego)
  • Sam (przyjaciel Tommy'ego)
  • Vincenzo (dyspozytor broni)
  • Ralph (mechanik rodziny)
  • Luigi (barman)
  • Frank Colletti (consigliere Dona, księgowy)

2. Inni bohaterowie powiązani z rodziną Salieriego:

  • Sarah (córka Luigiego, od 1934 roku żona Tommy'ego)
  • Lucas Bertone (mechanik, znajomy Tommy'ego)
  • Salvatore (specjalista od otwierania zamków)
  • Yellow Pete (sprzedawca broni)
  • March Colletti (żona Franka)
  • Alice Colletti (córka Franka)
  • Vito Scaletta (morderca Thomasa)
  • Joe Barbaro (morderca Thomasa)

3. Członkowie rodziny Morello:

  • Don Morello (szef rodziny)
  • Sergio Morello Jr. (brat Morello)

4. Pozostali bohaterowie:

  • Don Peppone (były szef Salieriego i Morello)
  • Pepe (właściciel ulubionej restauracji Salieriego)
  • Norman (detektyw)
  • Michelle (prostytutka, przyjaciółka Sary)

5. Pozostali bohaterowie (przeciwnicy/cele):

  • Bill Clark (właściciel motelu Clarka)
  • Sever (polityk)
  • Carlo (były ochroniarz Salieriego)
  • Bill (syn radnego)
  • Wielki Stan

6. Bohaterowie trzecioplanowi:

  • Bobby
  • Wielki Biff
  • Joe Idiota
  • William Gates
  • Big Dick
  • Little Tony

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

W Lost Heaven kursują tramwaje oraz rodzaj nadziemnej kolejki podmiejskiej, z których gracz może dowolnie korzystać. Poza granicami miasta znajduje się także lotnisko (dostępne jedynie w trybie fabularnym gry), jednakże gracz nie ma możliwości korzystania z samolotów.

Gracz poruszając się po mieście powinien przestrzegać licznych przepisów (w szczególności drogowych). Złamanie ich na oczach jednego z funkcjonariuszy policji może wywołać pościg, ustawienie blokad na drodze, a w końcu próbę zatrzymania gracza z użyciem broni.

W Mafii oryginalne marki zmienione zostały na fikcyjne ze względu na brak zezwolenia (licencji) od producentów.

Tryby gry[edytuj | edytuj kod]

Gra oferuje następujące tryby:

  • Wprowadzenie (intro)
  • Samouczek (tutorial)
  • Gra właściwa (liniowa akcja)
  • Swobodna jazda (odblokowywana w miarę postępów)
  • Jazda ekstremalna (odblokowana po ukończeniu gry)
  • Encyklopedia samochodów

Swobodna jazda[edytuj | edytuj kod]

W tym trybie gry można zarabiać rozwijając duże prędkości, przewożąc ludzi taksówką, zabijając członków wrogiej mafii lub niszcząc samochody. Można też naprawiać swój samochód u Lucasa, tankować na stacjach benzynowych, regenerować siły w szpitalu i kupować broń.

Jazda ekstremalna[edytuj | edytuj kod]

Dom bohatera znajduje się w Oakwood. W mieście znajduje się dwudziestu machających ludzi. Dziewiętnastu z nich ma zadania, jeden dopiero wyjaśnia zasady Jazdy Ekstremalnej. Za zadania można dostać prototyp samochodu, wyjątki stanowią dwie misje - w jednej zamiast auta prototypowego odblokowuje się wszystkie dostępne wyścigówki, natomiast w drugiej odblokowuje się dwa auta prototypowe (pierwszym z autem, wyścigówką Flame Spear, trzeba wykonać całe zadanie, a na końcu otrzymuje się kolejne auto - Flamer) . W razie trudności ze znalezieniem zleceniodawców należy udać się do latarni morskiej, tam pokazuje ona okolice, gdzie znajduje się machający człowiek (jednak nie ujawnia szczegółów np. miejsca na mapie czy nazwy dzielnicy).

Część z zadań jest prawdopodobna (jak np. dowóz ciężarówki z nitrogliceryną czy wykonywanie ćwiczeń), inne są zdecydowanie fantastyczne/pseudonaukowe (np. pogoń za statkiem kosmitów czy pościg za niewidzialnym człowiekiem). Również otrzymywane samochody mogą być realne (np. Ford Thunderbird) lub całkowicie zmyślone (np. samochód kosmitów – Mutagen FWD).

W tym trybie gry Tommy ma własne mieszkanie w dzielnicy Oakwood, gdzie ma własny garaż, opcję zapisu gry w dowolnej chwili jak i apteczkę. Czas tego trybu gry jest bliżej nieokreślony. Ford Thunderbird był produkowany dopiero w 1955 roku, ale wygląd Tommy'ego i świat gry jest taki sam jak w latach głównej fabuły (1930-1938).

Policja[edytuj | edytuj kod]

W przypadku popełnienia przestępstwa w obszarze informacyjnym gry pojawiają się następujące symbole:

  • Mandat
    • wykroczenia: nieznaczne przekroczenie dozwolonej prędkości, stłuczka z innym pojazdem bądź znakiem drogowym, przejazd na czerwonym świetle
    • akcja policji: policja pobiera opłatę w wysokości 1000$ (opłata jest pobierana jedynie w trybie swobodnej jazdy)
  • Kajdanki
    • przestępstwa: znaczne przekroczenie dozwolonej prędkości (ponad 105km/h), wypadek drogowy, chodzenie z wyciągniętą bronią, atak przechodnia pięściami lub inną bronią białą (nie dotyczy granatów i Koktajli Mołotowa), lekceważenie zapłaty mandatu, po uzyskaniu 3 mandatów, kolejne wykroczenie traktowane jest jak przestępstwo
    • akcja policji: pościg za przestępcą oraz aresztowanie (jeśli policjanci dogonią gracza, gra się kończy w każdym trybie)
  • Broń
    • przestępstwa: strzelanie z broni palnej, zabójstwo, potrącenie lub atak na policjanta
    • akcja policji: strzelanie z broni palnej do głównego bohatera gry
  • Policjant (ze znakiem zapytania)
    • Powyższy symbol oznacza, że policja nie zna położenia gracza i jeżeli nie nastąpi bezpośrednia konfrontacja z policjantem po pewnym czasie policja zaprzestaje poszukiwań. Symbol występuje w momencie zmiany środka transportu poza zasięgiem wzroku policji.
'Kolejność rozdziałów
  • Prolog (1938)
    1930
    • Propozycja nie do odrzucenia
    • Uciekinier
      (Taksówkarz/Uciekinier – wersja PS2)
    • Impreza koktajlowa
    • Rutynowa robota
  • Intermezzo 1 (1938)
    1932
    • Czysta gra
      (Czysta gra/Wyścig – wersja PS2)
    • Sarah
    • Lepiej do tego przywyknij
    • Dziwka/Ksiądz
  • Intermezzo 2 (1938)
    1933
    • Wycieczka na wieś
    • Omerta
    • Odwiedziny u bogaczy
    • Świetny interes
  • Intermezzo 3 (1938)
    1935 (1938 – wersja PS2)
    • Bon Appetit
      (Buon Appetito – wersja PS2)
    • Wszystkiego najlepszego!
    • Szczęściarz
    • Śmietanka na kawie
  • Intermezzo 4 (1938)
    1938
    • Kampania wyborcza
    • Chwila relaksu
    • Robota na boku
    • Śmierć sztuki
  • Epilog (25 września 1951)

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Atmosferę w grze uzupełnia autentyczna muzyka z epoki oraz skomponowana (główny motyw) przez Vladimíra Šimůnka. Ścieżka dźwiękowa została nagrana z udziałem czterdziestu pięciu muzyków z Czeskiej Orkiestry Symfonicznej (Bohemia Symphonic Orchestra) a nagrania (np. Main Theme, Escalation czy Briefing – Conspiracy) dokonano w Studiu B Teatru Narodowego w Pradze.

Do każdej dzielnicy przypisany został określony podkład muzyczny, który gracz słyszy podczas poruszania się po niej w trybach Free Ride oraz Free Ride Extreme (muzyka nie działa na zasadzie radia i wyłączenie jej lub zmienienie jest niemożliwe). Ponadto, inne utwory ilustrują rozgrywkę w czasie wykonywania misji (ich wyłączenie również jest niemożliwe).

Muzyka[1]
Lp. Autor / Wykonawca Tytuł Uwagi
1. Duke Ellington The Mooche muzyka z Works Quarter
2. Django Reinhardt Cavalerie muzyka z Little Italy
3. The Mills Brothers Chinatown, My Chinatown muzyka z Chinatown
4. Django Reinhardt i Quintette du Hot Club de France Vendredi 13 muzyka z Down Town
5. Django Reinhardt i Quintette du Hot Club de France Echoes of France muzyka z Oakwood
6. Django Reinhardt i Quintette du Hot Club de France Minor Swing muzyka z New Ark
7. Django Reinhardt i Quintette du Hot Club de France Manoir des Mes Reves muzyka z Hoboken
8. The Mills Brothers Caravan muzyka z Oakhill
9. Django Reinhardt i Quintette du Hot Club de France Belleville muzyka z Central Island
10. Louis Prima I'm Living In A Great Big Way muzyka z okolic miasta
11. Lonnie Johnson Jet Black Blues muzyka z okolic miasta
12. Django Reinhardt Lentement Mademoiselle muzyka z okolic miasta
13. Django Reinhardt i Quintette du Hot Club de France Douce Ambiance muzyka z okolic miasta
14. Django Reinhardt i Quintette du Hot Club de France Oiseaux des Iles muzyka z okolic miasta
15. Lordz Of Brooklyn Where Do Gangsters Go (Lake Of Fire) podkład napisów finałowych
16. Latcho Drom La Verdine misje „Uciekinier” i „Szczęściarz”
17. Louis Jordan i jego Tympany Five You Run Your Mouth And I'll Run My Business misja „Świetny interes”
18. Django Reinhardt i Quintette du Hot Club de France Coucou misja "Wszystkiego najlepszego!”
19. The Mills Brothers Tiger Rag misja „Impreza koktajlowa”
20. The Mills Brothers Moanin' For You misja „Świetny interes”
21. The Mills Brothers You Rascal, You misje "Sarah”, "Wszystkiego najlepszego", "Bon Appetit!"
22. Louis Armstrong i Django Reinhardt I’m Not Rough misja "Lepiej do tego przywyknij"
23. Louis Prima Sing It Way Down Low misja „Omerta”
24. Django Reinhardt Rhythm Futur misja „Chwila relaksu”
25. The Mills Brothers Out For No Good misja „Kampania wyborcza”

Wydanie gry[edytuj | edytuj kod]

Cenega Poland 19 maja 2006 wznowiła wydała w edycji Kolekcja Klasyki na platforma PC. Gra znalazła się na DVD dołączonym do polskiego czasopisma o grach komputerowych Play (nr 1/2009).

Nawiązana do popkultury[edytuj | edytuj kod]

W Mafii znajduje się wiele nawiązań do pop-kultury, prawdziwych rodzin mafijnych i innych ciekawostek.

  • Większość postaci jest wzorowanych na prawdziwych mafiosach przedstawionych w filmie Chłopcy z ferajny, np. Thomas Angelo to odpowiednik Henry'ego Hilla.
  • W mieście istnieje Hotel Corleone (jest to nawiązanie do mafijnego rodu w trylogii Ojciec chrzestny).
  • Nazwy niektórych samochodów z trybu Jazdy Ekstremalnej nawiązują do muzyki, np. samochód Bob Mylan od Boba Dylana czy samochód Flower-Power w stylu hipisowskim.
  • Mężczyzna, który sprzedaje nam whisky w misji „Świetny interes!” nazywa się William „Bill” Gates.
  • Szoferem, który zdradził Dona i pomógł w zamachu (nieudanym) na niego był Carlo. W Ojcu Chrzestnym Carlo był szwagrem Sonny'ego, ówczesnego Dona rodziny, i też pomógł wrogiej rodzinie w zamachu (udanym) na niego.
  • W misji „Wszystkiego najlepszego!” broń dla Thomasa ukrył Vincenzo za spłuczką w toalecie na statku. W filmie Ojciec chrzestny, gdy Michael Corleone zabijał Solozza i kapitana policji, broń też była ukryta za spłuczką w toalecie, tyle że w restauracji.
  • Nazwiska uczestników wyścigu, w którym bierze udział bohater gry, zostały zapożyczone od nazwisk muzyków deathmetalowych, np. Chris Barnes czy Mark Greenway.
  • W misji „Szczęściarz”, w której Tommy ma za zadanie podłożyć bombę pod samochód Morello a w efekcie ofiarą zostaje jego dziewczyna, jest nawiązaniem do filmu „Ojciec Chrzestny”, gdzie podłożono bombę w samochodzie Micheala Corleone a zamiast niego ginie jego żona.

Wersja demonstracyjna[edytuj | edytuj kod]

Wersja demonstracyjna gry Mafia: The City of Lost Heaven ukazała się 11 lutego 2002 roku. Gracz miał możliwość przejścia części misji „Świetny Interes” i „Samouczka”. W przeciwieństwie do misji „Świetny Interes” w pełnej wersji gry gracz nie ma możliwości pojechania samemu na parking samochodowy, gdzie przebiega transakcja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Gathering of Developers. Mafia: The City of Lost Heaven. Illusion Softworks. . 2002. Cytat: Mafia, Instrukcja do gry Mafia, ss. 28-29

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Mafia: The City of Lost Heaven