Magdalena Tulli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Magdalena Tulli (ur. 20 października 1955 w Warszawie) – polska pisarka i tłumaczka.

W roku 1995 otrzymała Nagrodę im. Kościelskich, później była także trzykrotnie nominowana do finału nagrody NIKE. Jej książki były tłumaczone na angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, chorwacki, słoweński, czeski, węgierski, włoski, szwedzki, łotewski i litewski. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W 2007 roku otrzymała nagrodę specjalną – wyróżnienie Nagrody Literackiej Gdynia. W 2012 roku otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia[1] oraz Nagrodę Literacką Gryfia[2] za Włoskie szpilki. Uzasadniając werdykt, przewodnicząca jury nagrody Gryfia Inga Iwasiów powiedziała:

Przyznajemy Gryfię Magdalenie Tulli, ponieważ "Włoskie szpilki" bolą. Ból, który doznaje ich bohaterka, 10-letnia dziewczynka uwalnia coś w nas czytelniczkach i czytelnikach. Plamy zapomnianych, zepchniętych na dno pamięci chwil z dzieciństwa, gdy nie udawało nam się gładko wypełniać zadań stawianych przez świat. Ich najpierw odczuciu, a potem zabliźnianiu pomóc może ta najlepsza literatura[3].

W tym samym roku Włoskie szpilki znalazły się również w gronie utworów nominowanych do Nagrody Literackiej Nike[4] oraz Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus[5].

W roku 2013 została laureatką pierwszej edycji Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima przyznawanej za całokształt twórczości.

Przetłumaczyła kilka książek: Utraconą Marcela Prousta (2001), Gniew niebios Fleur Jaeggy (za przekład z języka włoskiego tych opowiadań wydanych w 1999 roku otrzymała nagrodę „Literatury na Świecie”) i dwie inne pozycje jej autorstwa, Długi dzień Ameriga Itala Calvina.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Sny i kamienie (OPEN 1995, W.A.B. 1999)
  • W czerwieni (W.A.B. 1998)
  • Tryby (W.A.B. 2003)
  • Skaza (W.A.B. 2006)
  • Magdalena Tulli, Sergiusz Kowalski: Zamiast procesu: raport o mowie nienawiści. Warszawa: W.A.B., 2003, s. 547. ISBN 8389291584.
  • Kontroler snów jako Marek Nocny (Wydawnictwo Nisza 2007)[6]
  • Włoskie szpilki (Wydawnictwo Nisza 2011)[7]
  • Szum (Wydawnictwo Znak 2014)

Przypisy

  1. Laureaci Literackiej „Gdyni” 2012 (pol.). [dostęp 2012-06-30].
  2. Laureatki Nagrody Literackiej „Gryfia” (pol.). [dostęp 2012-07-01].
  3. Gryfia 2012 dla Magdaleny Tulli (pol.). [dostęp 2012-07-01].
  4. Nagroda literacka Nike 2012 - nominacje (pol.). [dostęp 2012-07-01].
  5. Znamy finalistów Angelusa 2012 (pol.). [dostęp 2012-10-21].
  6. Magdalena Tulli: Ludzik mi padł, więc gram następnym, Gazeta Wyborcza, 30 października 2011
  7. Tadeusz Sobolewski. Nie ma zmyślonych opowieści. „Gazeta Wyborcza”, s. 12, 15-16 września 2012. Warszawa: Agora SA. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marlena Sęczek, Tulli Magdalena, w: Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobibliograficzny, tom I (opracował zespół pod redakcją Alicji Szałagan), Warszawa 2011, s. 282–285