Magdalena Tulli
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Magdalena Tulli (ur. 20 października 1955 w Warszawie), polska pisarka i tłumaczka.
W roku 1995 otrzymała Nagrodę im. Kościelskich, później była także trzykrotnie nominowana do finału nagrody NIKE. Jej książki były tłumaczone na angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, chorwacki, słoweński, czeski, węgierski i łotewski. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W 2007 roku otrzymała nagrodę specjalną – wyróżnienie Nagrody Literackiej Gdynia.
Przetłumaczyła kilka książek: „Utraconą” Marcela Prousta (2001), „Gniew niebios” Fleur Jaeggy (za przekład z języka włoskiego tych opowiadań wydanych w 1999 roku otrzymała nagrodę „Literatury na Świecie”) i dwie inne pozycje jej autorstwa, „Długi dzień Ameriga” Itala Calvina.
[edytuj] Twórczość
- Sny i kamienie (OPEN 1995, W.A.B. 1999)
- W czerwieni (W.A.B. 1998)
- Tryby (W.A.B. 2003)
- Skaza (W.A.B. 2006)
- Magdalena Tulli, Sergiusz Kowalski: Zamiast procesu: raport o mowie nienawiści. Warszawa: W.A.B., 2003, s. 547. ISBN 8389291584.
- Kontroler snów jako Marek Nocny (Wydawnictwo Nisza 2007)[1]
- Włoskie szpilki (Wydawnictwo Nisza 2011)
Przypisy
- ↑ Magdalena Tulli: Ludzik mi padł, więc gram następnym, Gazeta Wyborcza, 30 października 2011
[edytuj] Źródła
- Marlena Sęczek, Tulli Magdalena, w: Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobiliograficzny, tom I (opracował zespół pod redakcją Alicji Szałagan), Warszawa 2011, s. 282–285