Magical Record Lyrical Nanoha Force

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Magical Record Lyrical Nanoha Force
Okładka 1. tomu
魔法戦記リリカルなのはForce
(Mahō Senki Ririkaru Nanoha Force)
Gatunek przygodowy, science fantasy, mahō-shōjo
Manga
Autor Masaki Tsuzuki
Artysta Yukari Higa
Wydawca Japonia Kadokawa Shoten
Odbiorcy Seinen
Drukowana w Japonia Nyantype
Wydawana 30 kwietnia 2009nadal
Liczba tomów 4
Manga
Magical Record Lyrical Nanoha Force Dimension
Autor Asuka Kanan
Wydawca Japonia Kadokawa Shoten
Odbiorcy Seinen
Drukowana w Japonia 4-Koma Nano Ace
Wydawana 9 marca 2011nadal

Magical Record Lyrical Nanoha Force (jap. 魔法戦記リリカルなのはForce Mahō Senki Ririkaru Nanoha Force?) – japońska manga autorstwa Masaki Tsuzuki, z ilustracjami Yukari Higa. Jest czwartą częścią serii Nanoha. Manga publikowana jest przez wydawnictwo Kadokawa Shoten w magazynie Nyantype od 30 kwietnia 2009 roku[1]. Historia rozgrywa się sześć lat po wydarzeniach z Magical Girl Lyrical Nanoha StrikerS i skupia się na badaniach dotyczących innego starożytnego magicznego artefaktu, Księgi Srebrnego Krzyża. Na podstawie serii powstał cztero-panelowy komiks pt. Magical Record Lyrical Nanoha Force Dimension, wydawany w magazynie 4-Koma Nano Ace wydawnictwa Kadokawa[2].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Historia wydaje się być skoncentrowana na badaniach dotyczących Księgi Srebrnego Krzyża (jap. 銀十字の書 Ginjūji no Sho?), magicznego tomu ze starożytnego świata Belka oraz magicznych broni o nieznanych mocach – Dividers (jap. ディバイダー Dibaidā?). Thoma Avenir, podczas swojej podróży, znajduje dziewczynę o imieniu Lily Strosek uwięzioną w bardzo dziwnym ośrodku badawczym. Kiedy Thoma ratuje Lily z zamknięcia, ona daje mu nowe magiczne urządzenie, które okazuje się być jednym z Dividers. Nie wiedzą jednak, że grupa ludzi znanych jako rodzina Huckebein również jest w posiadaniu tej broni, za pomocą której powoduje duże ilości zniszczenia i chaosu, co prowadzi do rozpoczęcia dochodzenia przez Time-Space Administration Bureau. Wkrótce Thoma i Lily zostają wciągnięci pomiędzy działania rodziny Huckebein i dochodzenie TSAB.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]