Magnencjusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Magnencjusz
Imiona Flavius Magnus Magnentius
Panował jako Imperator Caesar Magnus Magnentius Augustus
niezaliczony w poczet bogów
Czas panowania 18 stycznia 35011 sierpnia 353
Data urodzin 303Galia
Data śmierci 11 sierpnia 353Seleucus
Moneta
148 Magnentius.jpg
Lista cesarzy rzymskich

Magnencjusz właściwie Flavius Magnus Magnentius (ur. 303, zm. 11 sierpnia 353) – cesarz rzymski (uzurpator) od 18 stycznia 350 do 11 sierpnia 353.

Jego ojciec był Brytem, a matka Frankijką. Jego żoną była Justina, późniejsza żona Walentyniana I. Był komesem w dwóch legionach – Joviani i Herculiani. Cudem uniknął zamordowania przez żołnierzy (z inspiracji cesarza Konstansa). Wywołał bunt legionów. Kiedy cesarz Konstans dowiedział się o buncie, uciekł do miasta Helena w Pirenejach. Jednak ludzie Magnecjusza doprowadzili do jego śmierci w styczniu 350 roku. Uzyskując pełnię władzy na zachodzie Magnenjusz obwołał się cesarzem rzymskim w 350 roku. Nowy cesarz, Konstancjusz II, zastanawiał się, czy walczyć z Persami na wschodzie, czy z buntem Magnencjusza. Siostra Konstancjusza zaproponowała, by cesarzem ogłosić również Vetranio – stało się tak 1 marca 350 roku. Rozmowy między Vetranio i Konstancjuszem nie przebiegały prawidłowo. Wojska ich spotkały się 25 grudnia 350 roku. Konstancjusz przekonał legiony i samego Vetranio, by uznali go za prawowitego i jedynego cesarza.

Do 3 lipca 353 roku Konstancjusz pozostawał w Mediolanum (ob. Mediolan), później pomaszerował na Galię. Stoczył bitwę z wojskami Magnencjusza. Magnencjusz przegrał i uciekł do Lugdunum (ob. Lyon), gdzie jego żołnierze chcieli go poddać prawowitemu cesarzowi. Widząc ich zamiary Magnencjusz zabił (chciał zabić?) swoją matkę i wszystkich krewnych, po czym popełnił samobójstwo 10 lub 11 sierpnia 353 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]