Magneton Bohra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Magneton Bohra (oznaczany μB) – stała fizyczna o wymiarze momentu magnetycznego. Jest to wartość momentu magnetycznego elektronu znajdującego się na orbicie Bohra.

\mu_B = {{e \hbar} \over {2 m_e}}

gdzie:

e jest ładunkiem elementarnym,
\hbar (h kreślone) jest stałą Plancka, podzieloną przez 2π,
m_e jest spoczynkową masą elektronu.

W układzie SI jego wartość wynosi[1]:

1 μB = 9,274 009 68(20)×10−24 J·T -1

Odpowiada to 9,274 009 68(20)×10−21 erg·Oe−1 w układzie CGS.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bohr magneton. CODATA. [dostęp 2015-03-11].