Magnolia wielkokwiatowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Magnolia wielkokwiatowa
Magnolia wielkokwiatowa: zdjęcie
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad magnoliowe
Rząd magnoliowce
Rodzina magnoliowate
Rodzaj magnolia
Gatunek magnolia wielkokwiatowa
Nazwa systematyczna
Magnolia grandiflora L.
Syst. nat. ed. 10, 2:1082. 1759
Mapa zasięgu
Magnolia wielkokwiatowa: zasięg występowania na mapie
Zasięg występowania w Ameryce Płn.

Magnolia wielkokwiatowa (Magnolia grandiflora L.) – gatunek roślin należący do rodziny magnoliowatych. Magnolia ta rośnie na naturalnych stanowiskach na Dalekim Wschodzie i w Ameryce Północnej. W Polsce jest czasami uprawiana jako roślina ozdobna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Duży krzew lub małe drzewo.
Liście
Błyszczące, odwrotnie jajowate liście o długości 10–16 cm i szerokości 6–10 cm, na końcu zaostrzone. Młode liście są delikatnie owłosione, potem tracą owłosienie.
Kwiaty
Okazałe kwiaty kwiaty o średnicy do 12 cm mają biały lub kremowy kolor. Podobnie, jak u wszystkich magnolii brak zróżnicowania na kielich i koronę. W środku kwiatu liczne pręciki i słupki.
Owocostan magnolii wielkokwiatowej
Owoc
Różowofioletowy, bardzo dekoracyjny owocostan złożony z mieszków. Z nasion można wyhodować sadzonki.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • W wielu krajach jest uprawiana jako roślina ozdobna.
  • Kora magnolii wielkokwiatowej ma własności lecznicze. Używana jest na kaszel i przeziębienie. W tym celu stosuje się ją w mieszance z innymi ziołami.
  • W stanach Luizjana i Mississippi w USA uważana jest za drzewo stanowe i otoczona opieką[2].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wymaga półcienistego stanowiska. Lepiej rośnie na żyznej i przepuszczalnej glebie z lekko kwaśnym odczynem. Jest odporna na mróz.

 Zobacz też: magnolia.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-31].
  2. Jim Gardiner: Magnolias: A Gardener's Guide. Portland, Oregon: Timber Press, 2000. ISBN 0-88192-446-6.