Magot
| Magot | |
| Macaca sylvanus | |
| (Linnaeus, 1758) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | naczelne |
| Podrząd | Haplorrhini |
| Nadrodzina | makakokształtne |
| Rodzina | makakowate |
| Rodzaj | Macaca |
| Gatunek | magot |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[1] | |
Magot, makak magot (Macaca sylvanus) – gatunek małpy wąskonosej z rodziny makakowatych.
Opis: Silna małpa, długość ciała 56-75 cm, wysokość w kłębie do 50 cm, masa ciała ponad 7 kg. Ciało smukłe, o bardzo długich kończynach, brak ogona. Sierść szarobrązowa, gęsta.
Występowanie: Skaliste okolice, wzgórza i lasy liściaste i iglaste do wysokość 2000 m n.p.m. Żyje w Afryce Północnej, niewielka kolonia jest sztucznie utrzymywana na Gibraltarze. Jako jedyna małpa występuje w Europie (patrz: magoty gibraltarskie).
Pożywienie: Rośliny trawiaste, jagody, nasiona, zioła, owady i skorpiony.
Zachowanie: Tworzą duże grupy z wieloma samcami, średni 43 do 70 osobników na km². Przewodnikiem stada jest zawsze dojrzały samiec, który w czasie żerowania stada zajmuje punkt obserwacyjny na wzniesieniu i czuwa nad bezpieczeństwem grupy.
Status: Gatunek narażony na wyginięcie, pod ochroną w Maroko; liczebność szacowana jest od 9 do 17 tysięcy osobników w Maroku i około 5 tys. w Algierii. Całkowita populacja na świecie wynosi od 12 do 21 tysięcy[2]. Obecnie magot nie stanowi już obiektu polowań, jednak liczebność tego gatunku nie wzrasta.
Przypisy
- ↑ Macaca sylvanus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ C. Michael Hogan (2008) Barbary Macaque: Macaca sylvanus, GlobalTwitcher.com
[edytuj] Bibliografia
- Encyklopedia Dzikich Zwierząt - Góry
- Ssaki W. Serafiński, E. Wielgus-Serafińska; wydawnictwo PWN.