Magurski Park Narodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Magurski Park Narodowy
LOGO Magurskiego PARKU NARODOWEGO.svg
Logo parku
Położenie woj. podkarpackie i woj. małopolskie
Data utworzenia 1995
Powierzchnia
• leśna
• uprawna
• wodna
194,39 km²
185,31 km²
7,54 km²
0,38 km²
Pow. ochrony
• ścisłej
• częściowej
• krajobrazu

24,08 km²
160,36 km²
9,95 km²
Długość szlaków turystycznych 75 km
Odwiedzających rocznie 40 tys.
Siedziba Krempna
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Magurski Park Narodowy
Magurski Park Narodowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Magurski Park Narodowy
Magurski Park Narodowy
Ziemia 49°30′00″N 21°30′00″E/49,500000 21,500000Na mapach: 49°30′00″N 21°30′00″E/49,500000 21,500000
Strona internetowa parku
Portal Portal Ochrona środowiska

Magurski Park Narodowy – jeden z 23 parków narodowych na terenie Polski, utworzony w 1995 roku.

Park leży na granicy województw małopolskiego i podkarpackiego w samym sercu Beskidu Niskiego. Swoim zasięgiem obejmuje górne dorzecze Wisłoki oraz pasmo Magury Wątkowskiej. Jest jednym z dwóch parków narodowych na Podkarpaciu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Magurski Park Narodowy utworzony został rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 listopada 1994 (Dz.U. Nr 126 poz. 618) miał obszar 199,62 km². Funkcjonowanie rozpoczął 1 stycznia 1995 r. W wyniku problemów z właścicielami gruntów został zmniejszony do obecnych 194,39 km² wraz z otuliną o powierzchni 22697 ha. 89,7% parku leży na terenie woj. podkarpackiego, a 10,3% na terenie woj. małopolskiego.

1 września 2011 roku dyrektorem parku został Andrzej Czaderna[1].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

MPN chroni przede wszystkim unikatowy w skali Karpat obszar przejściowy między Karpatami Zachodnimi i Karpatami Wschodnimi. Ponad 90% powierzchni parku zajmują lasy. Na jego terenie wyróżnić można dwa piętra roślinne: pogórza i regla dolnego. Piętro pogórza, zajmujące około 43% powierzchni parku i sięgające 530 m n.p.m., to głównie drzewostany sztuczne z przewagą sosny. Znajdują się tu też liczne łąki i pastwiska, a także torfowiska. Piętro regla dolnego, zajmujące około 57% powierzchni parku i sięgające od 530 m n.p.m. wzwyż (najwyższy szczyt w parku to Wątkowa 846 m n.p.m.), to głównie naturalne lasy bukowe (udział lasów sztucznych jest tu zdecydowanie mniejszy) z domieszką jedlin i rzadko występujących w Karpatach jaworzyn. Istnieją tu trzy obszary ochrony ścisłej: Magura Wątkowska (1189 ha), Kamień (378 ha) i Zimna Woda (841 ha), jest rezerwat skalny Kornuty, i pomnik przyrody Diabli Kamień.

W parku występuje prawie 800 gatunków roślin i prawie 200 gatunków zwierząt (nie licząc owadów). Wśród roślin 59 gatunków objętych jest ochroną ścisłą, 11 częściową, a 12 wpisanych jest do Polskiej Czerwonej Księgi Roślin.

Kilka roślin występujących w MPN:

Grzyby (463 gatunków), 17 z nich podlega ochronie ścisłej m.in.:

Ssaki (57 gatunków) reprezentowane są w parku m.in. przez:

Spośród ptaków (117 gatunków) zauważyć trzeba występowanie:

Gady, płazy (15 gatunków) i owady reprezentują:

Ryby (12 gatunków) reprezentują:

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze MPN występują dwa piętra klimatyczne:

  • piętro umiarkowanie polskie,
  • piętro umiarkowanie chłodne.

Średnia roczna temperatura na tym obszarze wynosi ok. 6 °C.

Średnie roczne opady wahają się w granicach 800-900 mm (największe opady w lipcu).

Na terenie tym wieją również silne wiatry, które nasilają się przede wszystkim w okresie jesienno-zimowym. Nazywane one są wiatrami dukielskimi bądź rymanowskimi.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Dolina Ciechani w Magurskim Parku Narodowym
Dolina Ciechani w Magurskim Parku Narodowym

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Obiekty zabytkowe i warte zwiedzenia w obrębie MPN i w najbliższej okolicy:

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlaki turystyczne biegnące przez Magurski Park Narodowy:

  • szlak turystyczny czerwony – Główny Szlak Beskidzki
  • szlak turystyczny niebieski im. K. Pułaskiego – Grybów – Ustrzyki Górne w Bieszczadach.
  • szlak turystyczny niebieski Rozdziele – Ferdel
  • szlak turystyczny zielony Gorlice – Ożenna
  • szlak turystyczny czarny Folusz przez Diabli Kamień – Ferdel
  • szlak turystyczny żółty Folusz – Konieczna
  • szlak turystyczny żółty Mrukowa – Krempna
  • szlak turystyczny żółty Tylawa – Baranie
  • szlak turystyczny żółty Przełęcz Mazgalica – Huta Polańska

Dane teleadresowe[edytuj | edytuj kod]

Magurski Park Narodowy
38-232 Krempna 59

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Nominacje na dyrektorów Parków Narodowych. Ministerstwo Środowiska. [dostęp 2011-09-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przewodnik po Beskidzie Niskim – ExpressMap, Warszawa 2007

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons