Maiko
Maiko (jap. 舞妓?) – uczennica na gejszę. Termin maiko występuje tylko w Kioto. Odpowiednik maiko w Tokio to hangyoku.
Podczas bycia maiko dziewczyna przechodzi kilka etapów kształcenia się.
Cechy charakterystyczne dla maiko [edytuj]
- kimono z długimi rękawami, tzw. furisode
- długi pas obi zawiązany tak, by zwisał swobodnie z tyłu
- hana kanzashi, czyli kwiatowe ozdoby do włosów (inne na każdy miesiąc)
- okobo - klapki na 10-15cm koturnie (jeśli maiko jest zbyt wysoka, nie nosi okobo)
Fryzury maiko [edytuj]
- wareshinobu - noszona na początku kariery
- ofuku - noszona przez dwa ostatnie lata kandydowania
- sakko (sakkou) - noszona przez dwa tygodnie poprzedzające debiut jako geiko
- yakko shimada - noszona podczas Nowego Roku i 1 Sierpnia
- katsuyama - noszona podczas festiwalu Gion matsuri
Maiko zawsze czesze swoje naturalne włosy, nigdy nie nosi peruki. Ponieważ wykonanie fryzury jest bardzo kosztowne, maiko chodzi do fryzjera co 5-7 dni. Aby nie zniszczyć misternego uczesania, musi spać z podłożoną pod szyję podkładką z laki, na której jest mała poduszeczka. Jeśli podkładka w nocy się przewróci, fryzura zostanie zniszczona.
Makijaż [edytuj]
- twarz i szyja pobielone
- usta pomalowane karmazynową szminką, lecz tak, by wyglądały na mniejsze i przypominały kształtem pączek róży (młodsze maiko malują tylko dolną wargę)
- oczy obrysowane czernią i różem
- brwi zaznaczone są czernią, a od dołu karmazynem
- młodsza maiko maluje różem policzki
O tym, że jest bardziej doświadczoną maiko, stanowi mniejsza liczba ozdób we włosach i kanzashi, kimono z mniejszą liczbą wzorów (znajdujących się coraz niżej), a także przewaga koloru białego nad czerwonym na kołnierzyku (eri).
