Maja Matevžič

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maja Matevzic
Państwo  Słowenia
Miejsce zamieszkania Lublana, Słowenia
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1980
Lublana
 Jugosławia
Wzrost 175 cm
Masa ciała 62 kg
Gra leworęczna
Status profesjonalny 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 (4 ITF)
Najwyżej w rankingu 38 (25 sierpnia 2003)
Australian Open 2R (2003)
Roland Garros 2R (2003)
Wimbledon 3R (2002, 2003)
US Open 3R (2001)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 (5 ITF)
Najwyżej w rankingu 34 (23 czerwca 2003)

Maja Matevžič (ur. 13 czerwca 1980 w Lublanie) – słoweńska tenisistka; od 2000 roku o statusie profesjonalnym. Zawodniczka leworęczna z oburęcznym backhandem.

Jako juniorka Maja odnosiła wiele sukcesów, do najważniejszych należy zaliczyć finał gry podwójnej juniorskiego Roland Garros i Wimbledonu w 1998 roku, ćwierćfinał Orange Bowl 1996.

25 sierpnia 2003 została sklasyfikowana na 38 miejscu w rankingu tenisistek WTA, a trzy miesiące wcześniej osiągnęła rankingowy szczyt jako deblistka, zajmując 34 miejsce. Nie osiągała większych sukcesów na turniejach wielkoszlemowych, w których startowała jedenaście razy. Trzykrotnie osiągnęła trzecią rundę (po raz ostatni na Wimbledonie 2003). Debiut na Roland Garros w 2001 roku zakończyła na pierwszej rundzie. W sezonie 2004 nie klasyfikowana w rankingu, 2005 zakończyła na 649 miejscu.

W karierze zawodowej wygrała jeden turniej gry pojedynczej WTA Tour; miało to miejsce w 2002 roku w Bratysławie. Odnotowała dwa triumfy deblowe, pierwszy w 2003 roku, również w Bratysławie (w parze z Sonyą Jeyaseelan), drugi rok później w Strasburgu w parze z Henrietą Nagyovą.

Reprezentowała Słowenię w Pucharze Federacji w latach 1999 - 2002 oraz 2004. Uczestniczka Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2004 roku w Atenach.

W sezonie 2006 nie pojawiła się w żadnym turnieju zawodowym. Po raz ostatni zagrała w Pradze w 2005 roku.

Jej deblowymi partnerkami były m.in. Janette Husárová, Roberta Vinci, Jelena Kostanić, Patty Schnyder, Tathiana Garbin, Iva Majoli, Marion Bartoli, Jelena Dokić i Maret Ani.

Do jej sukcesów można zaliczyć, m.in. zwycięstwo nad Swietłaną Kuzniecową 6/1 6/2 w Porto w 2002 roku w 1/16 finału. Pokonała również najlepszą obecnie zawodniczkę hiszpańską, Anabel Medinę w 2001 roku w Lipsku. Wygrała jeden z dwóch meczów rozegranych z Flavią Pennettą. Najwięcej porażek odniosła z Wierą Zwonariową, a najwięcej razy pokonała Włoszkę Valentinę Sassi.

Trenerem zawodniczki był Blaž Trupej. Rozpoczęła grę w tenisa w wieku dziesięciu lat. Jej ulubiona nawierzchnia to trawa, a ulubione uderzenie – wolej. Najważniejszym tenisowym momentem była dla niej gra na Wimbledonie na korcie nr 1. Podziwia Martinę Navrátilovą i Patricka Raftera.

Wygrane turnieje[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 14/10/2002 Słowacja Bratysława, Eurotel Slovak Indoor Kategoria V 110 000 dywanowa Czechy Iveta Benešová 6:0, 6:1

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Partnerka Finalistki Wynik
1. 14/10/2002 Słowacja Bratysława,
Eurotel Slovak Indoor
Kategoria V 110 000 dywanowa Słowacja Henrieta Nagyová Francja Nathalie Dechy
Stany Zjednoczone Meilen Tu
6:4, 6:0
2. 19/05/2003 Francja Strasbourg,
Internationaux de Strasbourg
Kategoria III 170 000 ziemna Kanada Sonya Jeyaseelan Stany Zjednoczone Laura Granville
Chorwacja Jelena Kostanić
6:4, 6:4


Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1997 Francja French Open Ceglana Słowenia Katarina Srebotnik Zimbabwe Cara Black
Kazachstan Irina Sielutina
0:6, 7:5, 5:7
Finalistka 1997 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Słowenia Katarina Srebotnik Zimbabwe Cara Black
Kazachstan Irina Sielutina
6:3, 5:7, 3:6