Makak czubaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Makak czubaty
Macaca nigra[1]
(Desmarest, 1822)
Fotografia makaka czubatego wykonana przez samicę tego gatunku, 2011
Fotografia makaka czubatego wykonana przez samicę tego gatunku, 2011
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd Haplorrhini
Nadrodzina makakokształtne
Rodzina makakowate
Rodzaj Macaca
Gatunek makak czubaty
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Makak czubaty (Macaca nigra syn. Cynopithecus niger), zwany też czarnym makakiem czubatym lub czubatym pawianem – ssak z rodziny makakowatych.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Czarne, dość długie futro, szczątkowy ogon, twarz czarna, u młodych różowa, modzele pośladkowe jasnoróżowe. Na głowie charakterystyczny czub dorastający do 10 cm. Długość ciała do 60 cm, ogona 2–6 cm.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest to gatunek endemiczny występujący wyłącznie na dwóch wyspach Indonezji: Sulawesi (dawniej zwanej Celebes)- na północy wyspy, oraz na wyspie Pulau Bacan, gdzie został sprowadzony przez człowieka w 1867 roku[3]

Częstotliwość występowania makaków czubatych na wyspie Bacan jest wyższa niż na Sulawesi (odpowiednio 4,9 grup/km² ze średnią wielkością grupy 24,9 os. // 3,9 grup/km², średnio liczących 20 osobników)[3].

Na Sulawesi grupy makaków czubatych można spotkać na terenie rezerwatów Tangkoko DuaSudara (w tym miejscu wyspy jest ich najwięcej), Gunung Ambang, Gunung Manembonembo oraz na terenie parku narodowego Bunaken Marine[4].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Żyje w parach lub małych grupach, głównie na ziemi, osobniki młode i samice z dziećmi chronią się na drzewach. Wszystkożerny, żywi się głównie owocami, chętnie łowi drobne zwierzęta w rzekach i morzu. W stadach panuje równouprawnienie, żadna płeć nie dominuje. Młode osiągają dojrzałość w wieku trzech lat, nie wiadomo ile lat te zwierzęta dożywają na wolności.

Przypisy

  1. Macaca nigra w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Macaca nigra. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,0 3,1 Rosenbaum et al.. Population densities of Sulawesi crested black macaques (Macaca nigra) on Bacan and Sulawesi, Indonesia: Effects of habitat disturbance and hunting. „American Journal of Primatology”. 44, s. 89-106, 1998 (ang.). 
  4. Bynum et al.. Conservation Status of Sulawesi Macaques. „Tropical Biodiveristy”. 6, s. 123-144, 1999 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.