Makak japoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Makak japoński
Macaca fuscata
(Blyth, 1875)
Makak japoński
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Rząd naczelne
Podrząd Haplorrhini
Nadrodzina makakokształtne
Rodzina makakowate
Rodzaj Macaca
Gatunek makak japoński
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Makak japoński (Macaca fuscata) – gatunek małpy wąskonosej z rodziny makakowatych. Żyje na Wyspach Japońskich, oprócz Hokkaido. Zwierzę znane jest ze swych zdolności uczenia się. Występuje w japońskiej mitologii, literaturze i sztuce.

Cechy[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe informacje dotyczące gatunku[2]:

  • długość ciała: 47–60 cm
  • długość ogona: 7–12 cm
  • masa ciała: samce 11 kg, samice 9 kg
  • ciąża: 170–180 dni
  • liczba młodych w miocie: 1
  • dojrzałość płciowa: 3,5–4 lata
  • pożywienie: liście, owoce, owady
  • długość życia: 19 lat (w niewoli)
Oczy umiejscowione z przodu twarzy (są najdoskonalszym zmysłem makaka)
Nos wąski, skierowany ku dołowi
Twarz czerwona, pozbawiona owłosienia
Dłoń pięciopalczasta
Futro gęste, barwa sierści przechodzi od szarobrązowej do oliwkowobrązowej
Torby policzkowe połączone wąskim ujściem z jamą gębową

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Ulubionym siedliskiem makaków jest las tropikalny, liściasty i iglasty. Występują na Honsiu, Kiusiu, Sikoku i Yakushimie[3].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Niektóre gatunki makaków są zagrożone wyginięciem.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Okres rozrodczy u makaków trwa od października do marca. W pierwszym okresie życia dziecka samica zabiera je wszędzie ze sobą.

Zachowanie makaków[edytuj | edytuj kod]

Makaki japońskie zażywające kąpieli
  • Małe makaki zażywają rozgrzewających kąpieli w ramionach matek.
  • Ulubioną zabawą młodych zwierząt są skoki do gorącej wody.
  • Małpy chętnie bawią się śniegiem. Potrafią lepić z niego kulki o średnicy 60 milimetrów i rzucać nimi jak piłką.
  • Zimą często posilają się korą drzew liściastych, igliwiem i opadłymi orzechami.

Gatunki pokrewne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Macaca fuscata. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  2. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  3. Małgorzata i Izabella Szmurło (tłum.): Góry. Warszawa: Delta, 1997, s. 102, seria: Encyklopedia Dzikich Zwierząt. ISBN 83-86698-62-4.