Makao (gra karciana)
Z Wikipedii
| makao | |
|
Do gry w makao używa się zwykłych kart. |
|
| Liczba graczy | teoretycznie nieograniczona, jedna talia umożliwia grę czterem osobom |
| Zalecenia wiekowe | 8+ |
| Czas przygotowania | niecała minuta |
| Czas gry | gra może ciągnąć się w nieskończoność |
| Elementy strategii | ważne |
| Wymagane umiejętności | myślenie strategiczne i taktyczne, wyczuwanie możliwości przeciwnika |
| Losowość | dosyć dużo |
Makao – gra karciana, w której może uczestniczyć praktycznie dowolna liczba uczestników. Stosownie do tej liczby należy (według uznania) rozgrywać grę odpowiednią liczbą talii. Dla 2-4 graczy zwykle wystarcza jedna talia.
Nazwa gry pochodzi od portugalskiej kolonii w Chinach, Makau, a jej zasady zbliżone są do gry UNO.
[edytuj] Zasady ogólne
Gracze ustalają kolejność, w jakiej będą zagrywać. Każdy z graczy otrzymuje po pięć losowo wybranych kart, które powinien trzymać w taki sposób, aby przeciwnicy nie mogli ich poznać.
Z pozostałych kart wykłada się jedną w sposób widoczny dla wszystkich graczy, lecz nie może być to karta, która "coś robi" - czyli 2, 3, 4, Walet, Król i As (lub karta taka traktowana jest jako zwykła).
Ogólna zasada polega na porównaniu własnych kart z kartą leżącą na stole. Jeśli gracz ma jakąś kartę, która odpowiada kolorem lub wartością karcie leżącej na stole, może (ale nie musi) wyłożyć tę kartę, zakrywając leżącą na wierzchu. Przykładowo, jeśli na stole leży karta 5 trefl, to gracz mający 5 kier, 10 trefl, waleta pik, króla kier i dwójkę karo, może położyć 5 kier albo 10 trefl. Jeżeli gracz nie ma pasującej karty lub nie chce pozbywać się jednej z tych, które pasują, to musi dobrać jedną z kart z talii. Jeśli ta pobrana karta pasuje do leżącej na stosie, to gracz może od razu ją na ten stos odłożyć.
Gracz, który jako pierwszy pozbędzie się wszystkich swoich kart, wygrywa. Istotne jest, aby oddając swoją przedostatnią kartę wypowiedział słowo "Makao". Jeśli tego nie zrobi, a przeciwnicy zauważą, gracz taki musi pobrać 5 kart z talii.
Jeżeli wszystkie karty w stosie skończą się, stos kart, dokładanych przez graczy powinien zostać przetasowany i odwrócony tak, aby w stosie była tylko jedna karta (ta sama, która była u góry stosu przed przetasowaniem).
Reszta reguł przypisuje poszczególnym kartom odpowiednie znaczenia, przy czym nie wszystkie reguły są stosowane w każdej grze; zwykle zależy to od samych graczy.
[edytuj] Podstawowe warianty gry
- dwójka - kolejny gracz dobiera 2 karty lub jeśli ma dwójkę kładzie ją na stosie a kolejny gracz musi dobrać 4 karty itd.
- trójka - znaczenie takie samo jak przy dwójce tylko kolejny gracz dobiera 3 karty
- czwórka - kolejny gracz czeka jedną kolejkę lub kładzie czwórkę a kolejny gracz czeka 2 kolejki itd.
- karty od piątki do dziesiątki nie mają specjalnego znaczenia
- walet - gracz może zażądać figur, oprócz kart specjalnych
- król kier - kolejny gracz pobiera pięć kart lub kładzie damę kier w celu obrony
- król pik - poprzedni gracz pobiera pięć kart lub kładzie damę pik w celu obrony
- as - gracz może zmienić kolor na stosie
- joker - zastępuję każdą kartę lub kartę leżącą na szczycie stosu, albo gracz wybrany przez osobę kładącą jokera bierze 10 kart (do wyboru przez kładącego jokera)


