Makaronizm
Makaronizm – pochodzący z języka obcego zwrot lub forma gramatyczna wplatany do języka ojczystego. Termin ten jest stosowany najczęściej do wtrąceń pochodzących z języka włoskiego lub łaciny[1]. Ich używanie jest zazwyczaj przejawem językowej mody, charakterystycznej dla pewnych grup, wyróżniających się tym samym spośród innych.
W polszczyźnie makaronizmy (pochodzące najczęściej z łaciny, języka francuskiego i włoskiego) pojawiły się na większą skalę w XVI wieku i były powszechnie używane zwłaszcza przez szlachtę i utrzymywały się z różnym natężeniem w kolejnych stuleciach (szczególnie często posługiwano się nimi od połowy XVII do połowy XVIII wieku, co doprowadziło do zachwiania się norm językowych). Większość z nich zaczęła jednak zanikać w XX wieku.
Pod koniec XX wieku rozpowszechniły się w wielu językach (także w polskim) kalki z języka angielskiego, który we współczesnym świecie zastąpił łacinę w roli lingua franca.
Przykładem użycia makaronizmów może być cytat z Pani Twardowskiej Adama Mickiewicza:
 Na takie dictum acerbum, Diabeł za kontusz ułapił: "A gdzie jest nobile verbum? |
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Mimo źródłosłowu budzącego jednoznaczne skojarzenia z łaciną i włoskim, w sensie znaczeniowym termin makaronizm nie wyróżnia żadnego konkretnego języka zapożyczeń. Zwroty czy wyrazy angielskie, niemieckie etc. są więc w tym samym stopniu makaronizmami co formy włoskie. Wiązanie pojęcia makaronizm wyłącznie z zapożyczeniami włoskimi i łacińskimi jest błędem leksykalnym
