Maksimilian Wołoszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maksimiliam Wołoszyn
Maksimiliam Wołoszyn, portret autorstwa Borysa Kustodiewa, 1924
Wikimedia Commons

Maksimiliam Wołoszyn, ros. Максимилиaн Алексaндрович Волoшин, właśc. M. A. Kirijenko-Wołoszyn (ur. 16 [28] maja 1878 w Kijowie, zm. 11 sierpnia 1932 w Koktebel) – rosyjski poeta, krytyk, tłumacz, malarz i historyk sztuki.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Wcześnie stracił ojca. Do gimnazjum uczęszczał w Moskwie i Teodozji. Studiował prawo, ale został wykluczony z uniwersytetu za udział w demonstracjach studenckich. Kontynuował studia na Sorbonie. Wiele podróżował m.in. do Hiszpanii i Włoch. W 1914 jako zwolennik teozofii Rudolfa Steinera trafił do centrum steinerowskiej nauki w Dornach w Szwajcarii. W 1917 wrócił do Rosji i do końca swoich dni przebywał na Krymie, gdzie pędził życie emigranta wewnętrznego. Ze swego domu w Kokteblu uczynił dom pracy twórczej dla pisarzy i plastyków.

Publikował zarówno w czasopismach rosyjskich symbolistów, jak i akmeistów.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Twórczość poetycka:

  • Стихотворения. 1900-1910 (Wiersze. 1900-1910), 1910
  • Anno mundi ardentis, 1915
  • Иверни (Iverni), 1918
  • Демоны глухонемые (Głuchonieme demony), 1919.
  • Стихи (Wiersze), 1923
  • Стихи о терроре (Wiersze o terrorze), 1923.

W 1981 ukazał się w PIW-owskiej serii „Biblioteka Poetów” tom Poezje w wyborze i opracowaniu Adama Pomorskiego. Utwory Wołoszyna tłumaczyli m.in. Leszek Engelking, Jerzy Litwiniuk, Andrzej Mandalian, Seweryn Pollak, Adam Pomorski, Eugenia Siemaszkiewicz i Robert Stiller.

Twórczość krytyczna:

  • Лики творчества (Oblicza twórczości), 1914

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Pomorski, Wstęp [do:] M. Wołoszyn, Poezje, Warszawa 1981