Maksymilian Malicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maksymilian Malicki
Data urodzenia 1900 r.
Data i miejsce śmierci 24 września 1978 r.
Warszawa
Zawód inżynier, profesor Politechniki Warszawskiej
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Maksymilian Malicki (ur. 1900, zm. 24 września 1978 w Warszawie) – polski inżynier, profesor Politechniki Warszawskiej, długoletni kierownik Katedry i Zakładu Ogrzewnictwa i Wentylacji PW.

Podczas studiów został członkiem Korporacji Akademickiej Arkonia[1].

Prowadził badania m.in. nad zyskami ciepła od nasłonecznienia. Stworzył tablice do obliczania przewodów wentylacyjnych uwzględniające współczynniki strat miejscowych ζ (np. przy przepływie przez trójnik lub kolano). Jego podręcznik "Wentylacja i klimatyzacja" stał się podstawową polskojęzyczną pozycją z tego zakresu. Mimo upływu lat i znacznemu postępowi techniki nadal jest rozchwytywaną pozycją.

W uznaniu dorobku naukowego i wkładu w naukę polską został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Był żonaty. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Publikacje[2][edytuj | edytuj kod]

  • "Odciągi miejscowe. Poradnik projektanta" – wydawnictwo Arkady, Warszawa 1958.
  • "Obliczanie zysków ciepła od nasłonecznienia dla przegród nieprzezroczystych i przezroczystych" – 1965.
  • "Wentylacja i klimatyzacja" – wydawnictwo PWN, Warszawa 1974 (pierwsze wydanie w 1965).
  • "Wentylacja przemysłowa" – wydawnictwo Arkady, Warszawa 1967.
  • "Tablice do obliczania przewodów wentylacyjnych" – wydawnictwo Arkady, Warszawa 1977.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]