Maksymilian Wettyn
Maksymilian Maria Józef Wettyn (ur. 13 kwietnia 1759 Drezno - zm. 3 stycznia 1838 tamże) – książę saksoński.
Syn elektora Saksonii Fryderyka Hrystiana Wettyna i księżniczki bawarskiej Marii Antoniny Wittelsbach. Jego dziadkami byli: król Polski, elektor Saksonii August III i arcyksiężniczka austriacka Maria Józefa Habsburg oraz cesarz rzymski Karol VII Wittelsbach i arcyksiężniczka austriacka Maria Amalia Habsburg.
Był młodszym bratem dwóch pierwszych królów Saksonii Fryderka Augusta i Antoniego. W 1827 został następcą tronu. W 1831 roku, gdy było jasne, że Antonii nie będzie miał męskich potomków Maksymilian zdecydował się zrzec swoich praw do tronu na rzecz najstarszego syna. Zamieszkał w zamku Weesenstein. Antoni zmarł w 1836 roku, na stron wstąpił syn Maksymiliana Fryderyk August II Wettyn. Maksymilian zmarł dwa lata później w styczniu 1838 roku.
9 maja 1792 roku w Dreźnie poślubił księżniczkę parmeńską Karolinę (1770-1804), córkę księcia Parmy Ferdynanda I i arcyksiężniczki austriackiej Marii Amalii Habsburg-Lotaryńskiej. Para miała 7 dzieci:
- Marię Amalię Fryderykę (1794-1870);
- Marię Ferdynandę Amalię (1796-1865) - żonę wielkiego księcia Toskanii Ferdynanda III Habsburg-Lotaryńskiego;
- Fryderyka Augusta Alberta (1797-1854) - króla Saksonii w latach 1836-1854;
- Klemensa Marię Józefa (1798-1822);
- Marię Annę Karolinę (1799-1832) - żonę wielkiego księcia Toskanii Leopolda II Habsburg-Lotaryńskiego;
- Jana I Nepomucena Marię (1801-1873) - króla Saksonii w latach 1854-1873;
- Marię Józefę Amalię (1803-1829) - żonę król Hiszpanii Ferdynanda VII.
15 października 1825 roku w wieku 66 lat poślubił 23-letnią księżniczkę Marię Ludwikę Burbon-Parmeńską (1802–1857), córkę króla Etrurii Ludwika I i infantki hiszpańskiej Marii Ludwiki Burbon. Para nie miała dzieci.
W 1762 został odznaczony Orderem Orła Białego.[1]
