Malarstwo renesansu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Malarstwo renesansowe)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michał Anioł, Bóg tworzy Adama
Albrecht Dürer, Adam i Ewa

Malarstwo renesansu – styl w malarstwie zachodniej Europy XV i XVI wieku. Malarstwo renesansowe rozkwitło najwcześniej we Włoszech.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

We Florencji, Rzymie, Wenecji i innych włoskich miastach artyści zaczęli na nowo odnajdywać piękno sztuki antyku. Zaczęto znów malować postacie w akcie, nawet postacie biblijne (np. MasaccioWygnanie z raju). Również tematyka mitologiczna stała się bardzo popularna (np. Szkoła Ateńska Rafaela). We Włoszech ukształtowało się malarstwo portretowe i powstał prototyp popularnego w późniejszej sztuce niderlandzkiego baroku pejzażu (np. Burza Giorgione).

Istotną nowością był wynalazek zbieżnej perspektywy geometrycznej, linearnej oraz powietrznej.

Portrety malowano na tle pejzaży, co jest potwierdzeniem silnego zwrotu malarstwa renesansowego ku naturze. Wprowadzono sfumato, a światło na obrazach jest lekko zamglone oraz wykorzystywany jest światłocień.

Malarze renesansowi opierali się na trzech ważnych zasadach. Pierwszą z nich było zainteresowanie się na nowo antykiem i systematyczne badania sztuki starożytnej, drugą skupienie się na człowieku (humanizm), a trzecią, odkrycie i opanowanie zasad perspektywy linearnej. Dzięki tym trzem zasadom dokonał się prawdziwy przewrót w sztuce zachodu. Źródłem inspiracji dla malarzy renesansowych była z jednej strony natura, którą cierpliwie obserwowali, z drugiej zaś sztuka starożytna, gorliwie studiowana, w tym okresie we wszystkich pracowniach malarzy, rzeźbiarzy i architektów.

Malarze renesansowi[edytuj | edytuj kod]

Malarze włoscy[edytuj | edytuj kod]

quattrocento: cinquecento:

Florencja:

Umbria:

Padwa:

Wenecja:

Rzym:

Wenecja:

Mediolan:

leonardianie:

Parma:

Florencja:

Malarze szkół północnych[edytuj | edytuj kod]

Malarze niderlandzcy[edytuj | edytuj kod]

Malarze niemieccy[edytuj | edytuj kod]

Malarze francuscy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Bernhard Berenson: The Italian Painters of the Renaissance, [liczne wydania, początkowo ukazywały się tomy dotyczące poszczególnych szkółek: The Venetian Painters1894; The Florentine Painters1896; The Central Italian Painters1897; The Decline of Art1907]
  • Heinrich Wölfflin: Die Klassische Kunst [liczne wydania, pierwsze 1898; po polsku: Sztuka klasyczna. Wstęp do włoskiego renesansu, Kraków 1931]
  • Heinrich Wölfflin: Kunstgeschichtliche Grundbegriffe [liczne wydania, pierwsze 1915; po polsku: Podstawowe pojęcia historii sztuki — próba zdefiniowania czysto formalnych kryteriów odróżniających malarstwo renesansowe od barokowego]