Malcolm Whitman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Malcolm Whitman
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1877
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 28 grudnia 1932
Nowy Jork
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1896
Zakończenie kariery 1917
Gra pojedyncza
US Open W (1898–1900)

Malcolm Douglass Whitman (ur. 15 marca 1877 w Nowym Jorku, zm. 28 grudnia 1932 w Nowym Jorku) – amerykański tenisista, trzykrotny zwycięzca mistrzostw USA w grze pojedynczej, dwukrotny zdobywca Pucharu Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Whitman studiował prawo na Harvardzie, w 1896 roku zdobył międzyuczelniane mistrzostwo USA w grze pojedynczej w barwach tej uczelni, a w dwóch kolejnych latach mistrzostwo w grze podwójnej w parze z Leo Warem.

W 1898 roku po raz pierwszy został zwycięzcą mistrzostw USA (obecnie US Open). W finale turnieju pretendentów pokonał Dwighta Davisa i formalnie tytuł przypadł mu walkowerem, ponieważ mistrz sprzed roku, Robert Wrenn, przebywał na froncie wojny hiszpańsko-amerykańskiej i nie mógł wziąć udziału w challenge round. Whitman obronił mistrzostwo w 1899 i 1900 roku. W 1901 roku Whitmana zabrakło w mistrzostwach USA, a rok później doszedł jeszcze raz do finału turnieju pretendentów, w którym uległ Brytyjczykowi Reginaldowi Doherty'emu.

W 1900 roku Whitmanowi przypadł zaszczyt otwarcia pierwszego meczu o Puchar Davisa, ufundowanego przez Dwighta Davisa. Na korcie Longwood Cricket Club w Bostonie Whitman pokonał Brytyjczyka Arthura Gore'a. Drugi mecz singlowy wygrał sam Davis, który dodatkowo dołożył punkt w deblu w parze z Holcombem Wardem. W 1901 roku rywalizacji o Puchar Davisa nie stoczono, a w 1902 roku Whitman jeszcze raz odegrał znaczącą rolę w zdobyciu trofeum, zdobywając dwa punkty singlowe po zwycięstwach nad Reginaldem Dohertym i Joshuą Pimem. Tym samym Whitman pozostał w ramach rozgrywek Pucharu Davisa niepokonany.

Po raz pierwszy sklasyfikowany w czołowej dziesiątce rankingu amerykańskiego Whitman był w 1896 roku, w latach 1898–1900 znajdował się na szczycie listy, a w 1902 roku na 2. miejscu.

Interesował się historią tenisa i w 1931 roku opublikował Tennis Origins and Mysteries. Rok później zmarł śmiercią samobójczą.

W 1955 roku jako jeden z pierwszych został wpisany do międzynarodowej tenisowej galerii sławy.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (3–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 1898 U.S. National Championships, Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Dwight Davis 3:6, 6:2, 6:2, 6:1
Zwycięzca 2. 1899 U.S. National Championships, Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Jahial Parmly Paret 6:1, 6:2, 3:6, 7:5
Zwycięzca 3. 1900 U.S. National Championships, Newport Trawiasta Stany Zjednoczone William Larned 6:4, 1:6, 6:2, 6:2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]