Mali mistrzowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hans Sebald Beham, Herkules walczący z centaurami (1542)

Mali mistrzowie (niem. Kleinmeister) – grupa niemieckich miedziorytników i akwaforcistów działających w pierwszej połowie XVI wieku.

Tworzyli małoformatowe ryciny (stąd nazwa) ornamentalne i figuralne o różnorodnej tematyce: biblijnej, mitologicznej, historycznej, alegorycznej i rodzajowej. Podejmowali tematykę związaną z reformacją oraz ówczesną sytuacją społeczno-polityczną. Opierali się głównie na grafikach Albrechta Dürera oraz włoskich artystów renesansowych. Ich ornamentowe sztychy często służyły za wzory licznych wyrobów rzemiosła artystycznego. Spośród małych mistrzów szerszą działalność malarską rozwinął jedynie Georg Pencz.

Określenie "mały mistrz" zostało użyte już w 1679 przez Joachima von Sandrarta.

Należeli do nich m.in.: Heinrich Aldegrever, Albrecht Altdorfer, Jost Amman, Barthel Beham, Hans Sebald Beham, Jakob Binck, Hans Brosamer, Daniel Hopfer, Ludwig Krug, Johann Ladenspelder, Georg Pencz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Dulewicz, Encyklopedia sztuki niemieckiej, Warszawa: WAiF ; Wydaw. Nauk. PWN, 2002, ISBN 83-01-13637-5
  • Leksykon malarstwa i grafiki, red. Lothar Altmann, Warszawa: Arkady, 2012, ISBN 978-83-231-4729-5

Galeria[edytuj | edytuj kod]