Malpigia granatolistna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Malpigia granatolistna
Malpighia glabra3.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd malpigiowce
Rodzina malpigiowate
Rodzaj malpigia
Nazwa systematyczna
Malpighia glabra L.
Sp. Pl. 1: 425. 1753
Synonimy

Malpighia punicifolia L.,
Malpighia biflora Poir.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiaty malpigii
Acerola

Malpigia granatolistna (Malpighia glabra L.), inaczej acerola, nadgwiazdka granatolistna bądź wiśnia z Barbadosgatunek rośliny z rodziny malpigiowatych. Rodzimym obszarem jej występowania jest południowa część Ameryki Północnej (Teksas, Meksyk), Ameryka Środkowa i północna część Ameryki Południowej[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Niskie drzewo lub – częściej – szeroko rozłożysty krzew o wieczniezielonych liściach. Osiąga wysokość 2–3 m. Ma bardzo giętkie gałązki.
Liście
Ulistnienie naprzeciwległe. Liście eliptycznolancetowate lub owalne, zwężone u nasady, o długości 2,5–7,5 cm. Są całobrzegie, ostro zakończone i mają ciemnozielony kolor.
Kwiaty
Różowe lub czerwone, występują w wiązkach. Kwiaty złożone z 5 ogruczolonych działek kielicha, 5 płatków korony o orzęsionych brzegach, 1 słupka i 10 żółtych pręcików.
Owoce
Małe, czerwone, charakterystycznie trójdzielne, lekko spłaszczone pestkowce o średnicy 1–3 cm. Mają soczysty miąższ i bardzo kwaśny smak.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Owoce o orzeźwiającym smaku spożywa się na surowo, wytwarza się z nich także napoje, dżemy, soki.
  • 100 g owoców zawiera 1400–2500 mg witaminy C[3], stąd ich wykorzystanie w przemyśle farmaceutycznym do produkcji preparatów zawierających naturalną witaminę C i pochodnych.
  • Roślina może służyć do formowania drzewek bonsai.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Jest uprawiana w wielu krajach tropikalnych, np. w Brazylii, na Madagaskarze, Wyspach Kanaryjskich. W sprzyjających warunkach kwitnie i owocuje przez cały rok. W Polsce acerolę można trzymać w doniczkach, nie ma ona wysokich wymagań w zakresie gleby. Nie powinna być narażana na długotrwałe mrozy lub wilgoć. Owoce pojawiają się po 3–4 latach uprawy.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-18].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-01].
  3. Gabriele i Peter Colditz: Owoce egzotyczne. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multiko, 1995. ISBN 8370730663.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Popularna Encyklopedia Powszechna, Kraków 1994. ISBN 83-85719-07-5.
  2. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  3. Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych. Warszawa: Horyzont, 2002. ISBN 83-7311-378-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]