Malpigia granatolistna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Malpigia granatolistna | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | malpigiowce |
| Rodzina | malpigiowate |
| Rodzaj | malpigia |
| Nazwa systematyczna | |
| Malpighia glabra L. Sp. Pl. 1: 425. 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Malpighia pucinifolia L., |
|
Malpigia granatolistna (Malpighia glabra L.), inaczej acerola, nadgwiazdka granatolistna bądź wiśnia z Barbados – gatunek rośliny z rodziny malpigiowatych. Rodzimym obszarem jej występowania jest południowa część Ameryki Północnej (Teksas, Meksyk), Ameryka Środkowa i północna część Ameryki Południowej[2].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Niskie drzewo lub – częściej – szeroko rozłożysty krzew o wieczniezielonych liściach. Osiąga wysokość 2-3 m. Ma bardzo giętkie gałązki.
- Liście
- Ulistnienie naprzeciwległe. Liście eliptycznolancetowate lub owalne, zwężone u nasady, o długości 2,5-7,5 cm. Są całobrzegie, ostro zakończone i mają ciemnozielony kolor.
- Kwiaty
- Różowe lub czerwone, występują w wiązkach. Kwiaty złożone z 5 ogruczolonych działek kielicha, 5 płatków korony o orzęsionych brzegach, 1 słupka i 10 żółtych pręcików.
- Owoce
- Małe, czerwone, charakterystycznie trójdzielne, lekko spłaszczone pestkowce o średnicy 1-3 cm. Mają soczysty miąższ i bardzo kwaśny smak.
Zastosowanie [edytuj]
- Owoce o orzeźwiającym smaku spożywa się na surowo, wytwarza się z nich także napoje, dżemy, soki.
- 100 g owoców zawiera 1400–2500 mg witaminy C[3] (najwyższa zawartość tej witaminy wśród owoców uprawnych[4]), stąd ich wykorzystanie w przemyśle farmaceutycznym do produkcji preparatów zawierających naturalną witaminę C i pochodnych.
- Roślina może służyć do formowania drzewek bonsai.
Uprawa [edytuj]
Jest uprawiana w wielu krajach tropikalnych, np. w Brazylii, Madagaskarze, na Wyspach Kanaryjskich. W sprzyjających warunkach kwitnie i owocuje przez cały rok. W Polsce acerolę można trzymać w doniczkach, nie ma ona wysokich wymagań w zakresie gleby. Nie powinna być narażana na długotrwałe mrozy lub wilgoć. Owoce pojawiają się po 3-4 latach uprawy.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-18].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-01].
- ↑ Gabriele i Peter Colditz: Owoce egzotyczne. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multiko, 1995. ISBN 8370730663.
- ↑ Dla porównania zawartość witaminy C w czarnej porzeczce wynosi ok. 183 mg, cytrynie ok. 50 mg w 100 g jadalnych części owoców. Krystyna Beata Radziwon: Gdzie występuje witamina C (pol.). [dostęp 9.07.2008].
Bibliografia [edytuj]
- Popularna Encyklopedia Powszechna, Kraków 1994, ISBN 83-85719-07-5
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
- Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych. Warszawa: Horyzont, 2002. ISBN 83-7311-378-9.