Mandola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
mandola

Mandolastrunowy instrument muzyczny z rodziny szarpanych.

Mandola ma cztery pary strun strojonych w kwintach do następujących dźwięków (począwszy od najniżej strojonej) - c, g, d1, a1 (kwintę niżej niż mandolina).

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło mandola w Wikisłowniku

Słowo Mandola pochodzi z języka włoskiego. Jest to instrument starszy od mandoliny. Pod koniec XV wieku pojawiła się w Europie i była początkowo podobna do lutni. Instrument ten znalazł powszechne zastosowanie u dawnych śpiewaków i poetów. Pod koniec XVII wieku mandola przekształciła się w powszechnie znany instrument mandolinę. W obecnych czasach mandolina i mandola (mandolina altowa) to instrumenty grające w orkiestrach mandolinowych.