Mangusta białoogonowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mangusta białoogonowa
Ichneumia albicauda[1]
(G. [Baron] Cuvier, 1829)
Mangusta białoogonowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd kotokształtne
Rodzina mangustowate
Rodzaj Ichneumia
I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1837
Gatunek mangusta białoogonowa
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mangusta białoogonowa (Ichneumia albicauda) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Ichneumia.

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje Afrykę subsaharyjską oraz południową część Półwyspu Arabskiego. Zajmuje różne siedliska – od terenów leśnych po półpustynne, z wyjątkiem terenów wilgotnych i podmokłych.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Stosunkowo duża mangusta osiągająca masę ciała do 4,2 kg, o płowoszarym ubarwieniu z białym zakończeniem ogona (stąd nazwa gatunku albicauda czyli białoogonowa). Jest aktywna w nocy, spotykana pojedynczo lub w małych grupach rodzinnych. Biologia rozrodu tego gatunku jest słabo poznana.

Mangusty białoogonowe są stosunkowo agresywne i terytorialne. Porozumiewają się, używając sygnałów akustycznych i zapachowych. Głównym pożywieniem mangusty białoogonowej są owady. Dietę uzupełnia drobnymi kręgowcami i owocami. Podobnie jak Mungotictis decemlineata, również mangusta białoogonowa wydobywa pokarm zamknięty w twardej skorupce (np. ptasie jajo) uderzając nim o twardą powierzchnię.

W niewoli żyje do 12 lat. Długość życia w warunkach naturalnych nie jest znana.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się siedem podgatunków mangusty białoogonowej[3]:

  • I. albicauda albicauda (G. [Baron] Cuvier, 1829)
  • I. albicauda dialeucos (Hollister, 1916)
  • I. albicauda grandis (Thomas, 1890)
  • I. albicauda haagneri Roberts, 1924
  • I. albicauda ibeanus (Thomas, 1904)
  • I. albicauda loandae (Thomas, 1904)
  • I. albicauda loempo (Temminck, 1853)

Przypisy

  1. Ichneumia albicauda w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Ichneumia albicauda. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Ichneumia albicauda. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 10 października 2009]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Dewey, T. & N. Greene: Ichneumia albicauda (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 1999. [dostęp 1 stycznia 2008].
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Ichneumia albicauda. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 1 stycznia 2008]