Mangusta białoogonowa
| Mangusta białoogonowa | |
| Ichneumia albicauda[1] | |
| (G. [Baron] Cuvier, 1829) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Podrząd | kotokształtne |
| Rodzina | mangustowate |
| Rodzaj | Ichneumia I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1837 |
| Gatunek | mangusta białoogonowa |
| Podgatunki | |
|
zobacz opis w tekście |
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Mangusta białoogonowa (Ichneumia albicauda) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Ichneumia.
Spis treści |
Występowanie i biotop [edytuj]
Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje Afrykę subsaharyjską oraz południową część Półwyspu Arabskiego. Zajmuje różne siedliska – od terenów leśnych po półpustynne, z wyjątkiem terenów wilgotnych i podmokłych.
Charakterystyka [edytuj]
Stosunkowo duża mangusta osiągająca masę ciała do 4,2 kg, o płowoszarym ubarwieniu z białym zakończeniem ogona (stąd nazwa gatunku albicauda czyli białoogonowa). Jest aktywna w nocy, spotykana pojedynczo lub w małych grupach rodzinnych. Biologia rozrodu tego gatunku jest słabo poznana.
Mangusty białoogonowe są stosunkowo agresywne i terytorialne. Porozumiewają się, używając sygnałów akustycznych i zapachowych. Głównym pożywieniem mangusty białoogonowej są owady. Dietę uzupełnia drobnymi kręgowcami i owocami. Podobnie jak Mungotictis decemlineata, również mangusta białoogonowa wydobywa pokarm zamknięty w twardej skorupce (np. ptasie jajo) uderzając nim o twardą powierzchnię.
W niewoli żyje do 12 lat. Długość życia w warunkach naturalnych nie jest znana.
Podgatunki [edytuj]
Wyróżnia się siedem podgatunków mangusty białoogonowej[3]:
- I. albicauda albicauda (G. [Baron] Cuvier, 1829)
- I. albicauda dialeucos (Hollister, 1916)
- I. albicauda grandis (Thomas, 1890)
- I. albicauda haagneri Roberts, 1924
- I. albicauda ibeanus (Thomas, 1904)
- I. albicauda loandae (Thomas, 1904)
- I. albicauda loempo (Temminck, 1853)
Przypisy
- ↑ Ichneumia albicauda w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Ichneumia albicauda. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Ichneumia albicauda. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 10 października 2009]
Bibliografia [edytuj]
- Dewey, T. & N. Greene: Ichneumia albicauda (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 1999. [dostęp 1 stycznia 2008].
- Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Ichneumia albicauda. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 1 stycznia 2008]
