Mangusta karłowata
| Mangusta karłowata | |
| Helogale parvula[1] | |
| (Sundevall, 1847) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Podrząd | kotokształtne |
| Rodzina | mangustowate |
| Rodzaj | Helogale |
| Gatunek | mangusta karłowata |
| Podgatunek | |
|
zobacz opis w tekście |
|
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
Mangusta karłowata (Helogale parvula) – gatunek małego drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych. Żyje w stadach, prowadzi dzienny tryb życia. Osobniki dożywają około 10-11 lat.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
Długość ciała 20-32 cm, masa około 210-350 g. Sierść mangust karłowatych jest szorstka i niezbyt długa. Jej barwa może mieć bardzo różne odcienie brązu. Brzuch jest zazwyczaj jaśniejszy od reszty ciała. Ogon mangusty ma długość około 19 cm; jest dosyć dobrze umięśniony, bo zwierzę wykorzystuje go jako podporę podczas stania na tylnych łapach.
[edytuj] Tryb życia
Aktywna w ciągu dnia i bardzo towarzyska, żyje w stadach. Swoje areały znakują wydzieliną z gruczołów przyodbytowych stojąc na przednich łapkach, prawdopodobnie w celu powiększenia swej wielkości w oczach drapieżników. Najczęściej do rozrodu przystępuje para najwyżej stojąca w hierarchii. Zachowania godowe to wzajemna pielęgnacja sierści i świergoczące głosy. Żywią się owadami, małymi ssakami, ptakami, korzeniami, bulwami i owocami. Wiele zachowań identycznych jak zachowanie mangusty pręgowanej.
[edytuj] Występowanie i ochrona
Występuje licznie w środkowo-południowej części Afryki Wschodniej. Gatunek ten spotykamy na sawannach i półpustyniach, zazwyczaj w niewielkiej odległości od jakiegoś źródła wody. Sporadycznie występują w terenach górzystych i w suchych lasach akacjowych. Obecnie populacjom mangusty nie zagraża wyginięcie.
[edytuj] Podgatunki
Wyróżnia się siedem podgatunków mangusty karłowatej[3]:
- H. parvula ivori Thomas, 1919
- H. parvula mimetra Thomas, 1926
- H. parvula nero Thomas, 1928
- H. parvula parvula (Sundevall, 1847)
- H. parvula ruficeps Kershaw, 1922
- H. parvula undulatus (Peters, 1852)
- H. parvula varia Thomas, 1902
Przypisy
- ↑ Helogale parvula w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Helogale parvula. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Helogale parvula. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 10 października 2009]