Mangusta złocista

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mangusta złocista
Herpestes javanicus
(Étienne Geoffroy Saint-Hilaire, 1818)
Mangusta złocista
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina mangustowate
Rodzaj Herpestes
Gatunek mangusta złocista
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mangusta złocista (Herpestes javanicus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych.

Średnie wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • Długość ciała - ok. 35 cm
  • Długość ogona - ok. 25 cm

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Żyje na pustyniach, w rzadkich zaroślach, rzadkich i gęstych lasach od Iraku do Indii oraz na południe od Półwyspu Malajskiego. Została również wprowadzona na niektóre wyspy Morza Karaibskiego oraz na Hawaje i Fidżi.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Ubarwienie i wielkość tej szeroko rozpowszechnionej mangusty zmienia się w zależności od typu zamieszkiwanego przez nią środowiska; osobniki tworzące pustynne populacje są najmniejsze i najjaśniejsze. Najczęściej miękkie, jedwabiste futro mangusty złocistej ma barwę oliwkowozielonobrązową. Ogon jest krótszy od reszty ciała. Nocą mangusta ta śpi w norze, którą samodzielnie wykopuje. W ciągu dnia poluje, poruszając się tymi samymi ścieżkami i kryjąc się wśród gęstej roślinności. Łowi niemal wszystko co zdoła schwytać: węże, gryzonie, osy, wije, skorpiony i inne owady. Ludzie bardzo ją cenią, ponieważ ogranicza liczebność szkodników takich jak np. szczury. W celu zwalczenia jadowitych węży mangusta ta została zaaklimatyzowana również poza obszary jej pierwotnego występowania.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Samica 2 razy do roku rodzi od 2 do 4 młodych; ciąża trwa około 7 tygodni. Młode przychodzą na świat nagie i ślepe. Matka w razie potrzeby przenosi je w pysku z miejsca na miejsce, i broni przed wrogami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt - Warszawa 1997 - Dr Philip Whitfield

Przypisy

  1. Herpestes javanicus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)