Manuel Serifo Nhamadjo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Manuel Serifo Nhamajo
Data i miejsce urodzenia 25 marca 1958
Bissau
Gwinea Bissau Pełniący Obowiązki Prezydenta Gwinei Bissau
Przynależność polityczna bezpartyjny
Okres urzędowania od 11 maja 2012
do 23 czerwca 2014
Poprzednik Mamadu Ture Kuruma[1]
Następca José Mário Vaz
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Manuel Serifo Nhamadjo (ur. 25 marca 1958 w Bissau) – gwinejski polityk, pełniący obowiązki prezydenta Gwinei Bissau od 11 maja 2012 do 23 czerwca 2014, po dokonaniu w kraju wojskowego zamachu stanu pod dowództwem Mamadu Tue Kurumy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Manuel Serifo Nhamadjo urodził się w 1958[2]. 22 grudnia 2008, po zwycięstwie Afrykańskiej Partii Niepodległości Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka (PAIGC) w wyborach parlamentarnych z listopada 2008, objął stanowisko wiceprzewodniczącego Narodowego Zgromadzenia Ludowego[3].

Od 3 marca do 8 września 2009 pełnił obowiązki przewodniczącego parlamentu, w czasie gdy jego przewodniczący Raimundo Pereira pełnił obowiązki prezydenta po zabójstwie João Bernardo Vieiry. Po raz drugi obowiązki przewodniczącego parlamentu przejął 9 stycznia 2012, gdy Pereira został pełniącym obowiązki szefa państwa po śmierci prezydenta Malama Bacaia Sanhy. Pełnił je do 12 kwietnia 2012 do czasu wybuchu w kraju zamachu stanu[4].

Po śmierci prezydenta Sanhy ubiegał się o nominację PAIGC w nowych wyborach prezydenckich. Przegrał jednakże z premierem Carlosem Gomesem Júniorem. W konsekwencji wystąpił z partii i wziął udział w wyborach jako kandydat niezależny. W pierwszej turze 18 marca 2012 zajął trzecie miejsce z wynikiem 15,75%. Do drugiej tury głosowania zaplanowanej na 29 kwietnia 2012 nie doszło, gdyż w kraju 12 kwietnia 2012 doszło do wojskowego zamachu stanu pod dowództwem Mamadu Ture Kurumy[4].

19 kwietnia 2012 junta wojskowa w porozumieniu z opozycją mianowała go na stanowisko tymczasowego szefa państwa na dwuletni okres przejściowy, po którym miały zostać zorganizowane nowe wybory[4][5][6]. Jednakże następnego dnia Nhamadjo odmówił przyjęcia stanowiska, uznając decyzję za nielegalną w świetle prawa[7][8].

Stanowisko szefa państwa objął dopiero 11 maja 2012, w wyniku porozumienia junty wojskowej z ECOWAS, zakładającego powołanie nowej cywilnej administracji na okres jednego roku, w czasie którego w kraju miały zostać przeprowadzone nowe wybory[7][9]. Porozumienie polityczne podpisało 35 partii politycznych, w tym wszystkie największe z wyjątkiem PAIGC. 16 maja 2012 Nhamadjo nominował na stanowiska premiera Rui Duarte de Barrosa[10][11].

Przypisy

  1. Jako Lider Dowództwa Wojskowego
  2. Index Ng-Nz (ang.). rulers.org. [dostęp 2012-09-09].
  3. Guiné-Bissau: Raimundo Pereira é o novo presidente do parlamento (port.). noticias.sapo.pt, 23 grudnia 2008. [dostęp 2012-09-09].
  4. 4,0 4,1 4,2 Guinea Bissau junta names transition leader (ang.). news24.com, 20 kwietnia 2012. [dostęp 2012-09-09].
  5. G.Bissau junta names transition leader, defies world opinion (ang.). AFP, 19 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-03)].
  6. Guinea-Bissau Announces Transition President (ang.). ugandapicks.com, 20 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-20].
  7. 7,0 7,1 Deal on Guinea-Bissau interim president (ang.). rnw.nl. [dostęp 2012-09-09].
  8. April 2012 (ang.). rulers.org. [dostęp 2012-09-09].
  9. G-Bissau politician to head transitional govt (ang.). news24.com, 14 maja 2012. [dostęp 2012-09-09].
  10. Guinea-Bissau: Rui Duarte de Barros appointed Prime Minister of the transition (ang.). africandiplomacy.com, 16 maja 2012. [dostęp 2012-09-09].
  11. G.Bissau economist Duarte Barros to lead transition (ang.). modernghana.com, 16 maja 2012. [dostęp 2012-09-09].