Many (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Many w mitologii rzymskiej były to duchy przodków. Wyobrażenie bogów przodków (Di Manes) powstało w okresie cesarstwa. Znacznie wcześniej powstało pojęcie Lemurów, złych duchów zmarłych, upiorów. Ojciec rodziny specjalnymi obrzędami magicznymi musiał chronić swój dom w czasie nocnego święta Lemuraliów, organizowanego w dniach 9, 11 i 13 maja.

Duchy zmarłych członków rodziny czczono zwłaszcza w czasie specjalnych świąt zadusznych, były to Feralia w tym dniu zostawiano uczty dla zmarłych. Ponadto ku czci zmarłych rodziców organizowano Parentalia.

Niezależnie od tych oficjalnych świąt wieńczono groby różami i fiołkami, stawiano na nich lampki i palono kadzidła. Tego typu ofiary charakterystyczne są dla wszystkich grup społecznych, ale kult przodków rozwinął się zwłaszcza wśród rodzin arystokratycznych. Dla nich pamięć o wielu pokoleniach konsuli miała bardzo praktyczne znaczenie dla kariery politycznej potomków. Nic dziwnego więc że rodziny te z czasem zaczęły przechowywać maski przodków, które niesiono w długim pochodzie w czasie obrzędów pogrzebowych.