María Mariño Carou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

María Mariño Carou (1907 - 1967) pisarka XX wieku tworząca w języku galicyjskim. Była patronką Día das Letras Galegas w roku 2007.

Życie[edytuj | edytuj kod]

María Mariño Carou przyszła na świat w niezamożnej rodzinie jako druga z pięciu córka Xosé Marii Mariño i Filomeny Carou. W rodzinnej Noii chodziła do szkoły, po przeprowadzce do Boiro zaczęła uczęszczać do lokalnej biblioteki, gdzie zainteresowała się literaturą.

W 1939 poślubiła Roberta Posse Carballido. Miała z nim jedno dziecko, które zmarło po półtora miesiąca. Zdarzenie to wywołało u Carou problemy psychiczne i głęboką depresję. W 1967 zapadła na białaczkę i zmarła niedługo potem.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat pięćdziesiątych, Maria Mariño Carou zaczęła pisać poematy, początkowo po hiszpańsku, natępnie po galicyjsku. Poznała poetę Uxío Novoneyra, który wypromował jej twórczość. Wydawnictwo Celta wydało w 1963 dzieło Palabra no tempo - debiut literacki pisarki. Utwór w krótkim czasie zyskał pochlebne opinie.

37 lat po śmierci autorki, w 1990, Uxío Novoneyra wraz z Antonem Avilés de Taramancos wydali zbiór ostatnich utworów autorki. Książka nosiła tytuł Verba que comeza i została napisana dwa miesiące przed śmiercią Carou. Charakteryzowała się niezwykle osbistą treścią.

Dorobek literacki[edytuj | edytuj kod]

W języku galicyjskim[edytuj | edytuj kod]

W języku hiszpańskim[edytuj | edytuj kod]