Marc Almond
Z Wikipedii
| Marc Almond | |
| Imię i nazwisko | Marc Almond |
| Data urodzenia | 9 lipca 1957 r. |
| Pochodzenie | Southport, |
| Instrument | wokal |
| Gatunek | synth pop, dance |
| Zawód | wokalista, kompozytor, aktor |
| Aktywność | od 1981 r. |
| Strona internetowa | |
Marc Almond, właśc. Peter Mark Sinclair Almond (ur. 9 lipca 1957 w Southport, Anglia, Wielka Brytania) – brytyjski piosenkarz, kompozytor i aktor. Uważany jest za jednego z najważniejszych twórców nurtu synth pop i new wave. Jego styl muzyczny to elektroniczna mieszanka muzyki pop i dance.
Karierę rozpoczął w Wielkiej Brytanii na początku lat 80., śpiewając z Davem Ballem w duecie Soft Cell. Ich najbardziej znanym przebojem były Tainted Love, Bedsitter, Numbers, Torch i Say Hello Wave Goodbye. Płyta Memorabilia jest uważana za pierwsze nagranie muzyki techno, wyznaczającym kierunek dla wielu artystów. Soft Cell wywarł wpływ na muzykę takich grup jak Pulp, Blur, Pet Shop Boys i Divine Comedy. Duet sprzedał ponad dziesięć milionów płyt. W 1984 r. duet rozpadł się.
Almond rozpoczął solową karierę od wydania w 1985 roku albumu Stories of Johnny. Przez krótki czas współpracował wtedy z grupą Bronski Beat (po odejściu z niej Jimmego Somerville'a). Potem przyszły nagrania przebojów Love to Love You Baby i I Feel Love, a także otrzymujący skrajne oceny album z balladami Jacques'a Brela. W 1989 piosenką Something's gotten hold of my heart (duet z Gene Pitney'em) znalazł się na pierwszym miejscu list przebojów w Wielkiej Brytanii. Lata 90. przebiegły naznaczone szeregiem ekscesów i narkotykami: w 1993 r. o mało nie został wyrzucony przez okno z szóstego piętra przez zamachowca. Podobno w tych latach wydał na narkotyki ponad 2 miliony dolarów dla siebie i otoczenia. Udało mu się ostatecznie zerwać z nałogiem po poddaniu się ostrej kuracji odwykowej[1].
W 1999 roku opublikował swoją autobiografię Tainted Life, w której opisał szczegóły swojego życia, seksualności (homoseksualnej[2]) oraz uzależnienia od narkotyków, które było powodem jego pobytu w szpitalu w 1994 roku. W 2004 roku w Londynie uległ poważnemu wypadkowi na motocyklu i trafił do szpitala w stanie krytycznym. W 2007 r. wydał album z coverami Stardom Road i rozpoczął pracę nad nowym albumem Dining With Panthers, który ukaże się w 2008 roku.[3]
[edytuj] Dyskografia
Soft Cell
- 1981 – Non–Stop Erotic Cabaret
- 1982 – Non–Stop Ecstatic Dancing
- 1983 – The Art Of Falling Apart
- 1984 – This Last Night... In Sodom
- 2002 – Cruelty Without Beauty
Kompilacje
- 1986 – The Singles
- 1991 – Memorabilia: The Singles
- 1994 – Down In The Subway
- 1996 – Say Hello To Soft Cell
- 1999 – The Twelve Inch Singles
- 2002 – The Very Best Of Soft Cell
- 2003 – Live
- 2003 – Soft Cell At The BBC
- 2005 – The Bedsit Tapes – Early/Rare Demos 1978–1982
- 2006 – Demo Non Stop
Marc And The Mambas
- 1983 – Untitled
- 1984 – Torment And Toreros
- 1984 – Bite Black And Blues (mini LP)
Marc Almond
- 1984 – Vermin In Ermine
- 1985 – Stories Of Johnny
- 1986 – Violent Silence (mini LP)
- 1986 – A Woman's Story (mini LP)
- 1987 – Flesh Volcano / Slut (mini LP z Foetus)
- 1987 – Mother Fist And Her Five Daughters
- 1988 – The Stars We Are
- 1989 – Jacques
- 1990 – Enchanted
- 1991 – Tenement Symphony
- 1993 – Absinthe: The French Album
- 1996 – Fantastic Star
- 1999 – Open All Night
- 2001 – Stranger Things
- 2003 – Heart On Snow
- 2007 – Stardom Road
Kompilacje
- 1987 – Singles 1984–1987
- 1992 – A Virgin's Tale Volume I
- 1992 – A Virgin's Tale Volume II
- 1993 – Twelve Years Of Tears (Live At The Royal Albert Hall)
- 1995 – Treasure Box
- 1998 – Marc Almond & La Magia Live In Concert
- 2000 – Liverpool Philharmonic Hall
- 2001 – Live At The Union Chapel
- 2002 – Little Rough Rhinestones Volume I
- 2003 – The Willing Sinner
- 2003 – In Session Volume I
- 2003 – In Session Volume II
- 2006 – Little Rough Rhinestones Volume II
[edytuj] Filmografia
- 2005 – Whatever Happened to the Gender Benders? jako on sam

