Marc Overmars

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marc Overmars
Imię i nazwisko Marc Overmars
Data i miejsce
urodzenia
29 marca 1973
Emst, Holandia
Pseudonim Roadrunner[1]
Pozycja pomocnik
Wzrost 172 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera juniorska
SV Epe
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1990–1991
1991–1992
1992–1997
1997–2000
2000–2004
2008–2011
Go Ahead Eagles
Willem II Tilburg
Ajax
Arsenal
FC Barcelona
Go Ahead Eagles
11 (1)
31 (1)
135 (36)
100 (25)
97 (15)
37 (8)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1993–2004  Holandia 86 (17)

Marc Overmars (wym. /ˈmɑrk ˈoʊ̯.vər.mɑrs/; ur. 29 marca 1973 w Emst) – holenderski piłkarz i reprezentant tego kraju. Do dziś określany jest jako najlepszy prawonożny lewoskrzydłowy w historii futbolu. Imponował niezwykłą szybkością, nienaganną techniką i żelaznymi płucami, ponieważ przez 90 minut stale mógł biegać. Dwa boiskowe przydomki ("Roadrunner i "meep-meep") przylgnęły do niego za sprawą jego szybkości.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Overmars rozpoczął karierę w małym holenderskim klubie SV Epe, a następnie przeniósł się do sławniejszego Go Ahead Eagles. Młodym skrzydłowym zainteresowało się Willem II Tilburg i odkupiło go z Go Ahead Eagels za sumę 200 tysięcy guldenów. W sezonie 1991-92, Overmars wystąpił w 31 spotkaniach, zdobywając jednego gola. Talent błyskotliwego, prawonożnego gracza dostrzegł najpotężniejszy holenderski klub, pod względem sukcesów i pracy z młodzieżą, Ajax Amsterdam. Już w roku 1993 zadebiutował w reprezentacji "Oranje" w meczu z Turcją. Rok później był już podstawowym graczem uczestników Mistrzostw Świata w USA.

Ajax Amsterdam i Arsenal[edytuj | edytuj kod]

Marc Overmars stał się sławny w Ajaksie za sprawą Louisa van Gaala. Był członkiem drużyny "Godenzonen" (synowie Boga), która w 1995 roku wygrała Puchar Europy w meczu z AC Milanem. Wkrótce doznał bardzo groźnej kontuzji kolana, która powstrzymała jego szybką karierę. Zawodnik nie pojechał na Euro 96, a w 1997, po negocjacjach z Arsène'em Wengerem, podpisał kontrakt z Arsenalem. W Londynie w pełni mógł potwierdzić swoje nieprzeciętne umiejętności, zdobywając przy tym ważne gole, takie jak w rozgrywkach FA Cup 1998, kiedy Arsenal po jego trafieniu wygrał 1:0 z Manchesterem United na Old Trafford. "Kanonierzy" zakończyli wówczas sezon z Dubletem.

Reprezentacja Holandii 1998[edytuj | edytuj kod]

W 1998 roku, podczas Mistrzostw Świata znów był regularnym graczem Holandii, a jego zespół odpadł w półfinale z Brazylią i ostatecznie w meczu o 3 miejsce turnieju, uległ Chorwacji i zajął 4 miejsce. Overmars nie mógł uznać turnieju do końca za udany, ponieważ doznał kontuzji w meczu 2 rundy z Jugosławią. Uraz wywołał jego absencję w pierwszym składzie drużyny w spotkaniu przeciw Argentynie. Zawodnik Arsenalu wszedł na boisko z ławki rezerwowych i błyskawicznie przeprowadził fenomenalny cross, który dał gola jego drużynie. Następnie, znów doznał urazu i nie mógł wystąpić przeciwko Brazylii. "Canarinhos" wygrali to spotkanie w karnych. W meczu o 3 miejsce, Overmars znów pojawił się na boisku, lecz jego zespół przegrał z rewelacyjnymi wówczas Chorwatami 1:2.

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku, Marc opuścił deszczowy Londyn i przeniósł się do Hiszpanii, do FC Barcelony. Suma transferu opiewała na 25 milionów funtów (39 milionów euro). Tym samym, Overmars został wówczas najdroższym holenderskim piłkarzem wszech czasów. Był to pierwszy piłkarski transfer, który został ogłoszony na prywatnej stronie gracza. Początkowy okres w nowym klubie był trudny dla Overmarsa, lecz ten nadal był w świetnej formie i w całym sezonie wystąpił w 31 spotkaniach. Był podstawowym zawodnikiem Barcelony w rozgrywkach Ligi Mistrzów 2001–2002 i dobrą postawę w drodze do półfinału uwieńczył jednym trafieniem. Zdobytego gola na pewno w pamięci ma Jerzy Dudek, ponieważ Blaugrana wymieniła wówczas niezliczoną ilość podań bez utraty piłki. Na Anfield Road skończyło się na 1:3, a bramki zdobywali: Kluivert, Rochemback i właśnie Overmars. W ćwierćfinale elitarnych i zarazem największych klubowych rozgrywek w Europie, Duma Katalonii zmierzyła się z Panathinaikosem Ateny, rewelacją edycji. Wówczas w greckich "Koniczynkach" występowali dwaj Polacy, Emmanuel Olisadebe i Krzysztof Warzycha. Na własnym boisku, grecy potwierdzili, że stać ich na niespodzianki i wygrali 1:0, lecz w rewanżu byli bez szans, a za sprawą fenomenalnej gry Luisa Enrique, zostali odesłani do domu z bagażem trzech goli (skończyło się na 3:1). Niestety dla byłego piłkarza Arsenalu, FC Barcelona nie zdołała zdobyć głównego trofeum, a na jej drodze stanął w półfinale Real Madryt. Na Camp Nou, Overmars zaliczył całe spotkanie, lecz wraz z kolegami był bezradny. Real wygrał 2:0 po fenomenalnej końcówce, a bramki zdobywali wówczas Zidane i McManaman. W rewanżu skończyło się na 1:1, co oznaczało odpadnięcie podopiecznych Carlesa Rexacha. Overmars grał od początku drugiej połowy, zmieniając Włocha, Francesco Coco. Co gorsza, zawodnik w swojej przygodzie z Barcą, nie wygrał z nią żadnego trofeum.

Mistrzostwa Europy 2004[edytuj | edytuj kod]

Overmars nie wystąpił w finałach Mistrzostw Świata 2002 w Korei i Japonii, ponieważ "Oranje" w ogóle nie awansowali na tę imprezę. Ostatnim wielkim turniejem w karierze Holendra były Mistrzostwa Europy w Portugalii. Skrzydłowy Barcy wystąpił wówczas we wszystkich spotkaniach swojej drużyny od pierwszej minuty, a drużyna Dicka Advocaata grała tam bardzo ofensywną i ładną dla oka piłkę, co uczyniło ją jednym z kandydatów do ostatecznego zwycięstwa. Niestety, Overmars nie mógł zapobiec porażce w półfinale z gospodarzami turnieju, którzy w finale przegrali sensacyjnie z Grecją.

Koniec kariery i powrót[edytuj | edytuj kod]

Obecnie, Overmars nieustannie kontynuuje leczenie kontuzjowanego kolana. Za radą lekarzy, 26 czerwca 2004 roku, ogłosił przedwczesne zakończenie swojej barwnej przygody z futbolem. Miał wtedy 31 lat.

W sierpniu 2008 roku Overmars ogłosił powrót na boisko[2]. Piłkarz zapowiedział, że do końca sezonu 2008/2009 występować będzie w Go Ahead Eagles Deventer gdzie zaczynał zawodową karierę.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Łącznie, Marc Overmars przyodziewał trykot "Pomarańczowych" 86 razy i zdobył 17 goli. Był najmłodszym holenderskim piłkarzem, który dotarł do granicy 50 występów w kadrze. Przegrany półfinałowy mecz z Portugalią na Euro 2004, był jego ostatnim w reprezentacji.

Sezon Klub Rozgrywki Mecze Bramki
1990/91 Go Ahead Eagles Eerstedivisie 11 1
1991/92 Willem II Tilburg Eredivisie 31 1
1992/93 Ajax Amsterdam Eredivisie 34 3
1993/94 Ajax Amsterdam Eredivisie 34 12
1994/95 Ajax Amsterdam Eredivisie 28 10
1995/96 Ajax Amsterdam Eredivisie 15 8
1996/97 Ajax Amsterdam Eredivisie 25 2
1997/98 Arsenal FC Premier League 32 12
1998/99 Arsenal FC Premier League 37 6
1999/00 Arsenal FC Premier League 31 7
2000/01 FC Barcelona Primera División 31 8
2001/02 FC Barcelona Primera División 20 0
2002/03 FC Barcelona Primera División 26 6
2003/04 FC Barcelona Primera División 20 1
2008/09 Go Ahead Eagles Deventer Eerstedivisie 24 0
Łącznie w Eredivisie 167 36
Łącznie w Premiership 100 25
Łącznie w Primera División 97 15

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]