Marc Wilmots

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marc Wilmots
Imię i nazwisko Marc Wilmots
Data i miejsce
urodzenia
22 lutego 1969
Dongelberg,  Belgia
Pozycja pomocnik
Wzrost 183 cm
Kariera juniorska
1980–1985
1985–1987
CS Jodoigne
Sint-Truidense VV
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1987–1988
1988–1991
1991–1996
1996–2000
2000–2001
2001–2003
Sint-Truidense VV
KV Mechelen
Standard Liège
Schalke 04
Girondins Bordeaux
Schalke 04
30 (9)
87 (22)
136 (67)
104 (21)
30 (8)
34 (6)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1990–2002  Belgia 70 (28)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2003
2004–2005
od 2012
Schalke 04
Sint-Truidense VV
 Belgia

Marc Wilmots (ur. 22 lutego 1969 w Dongelbergu) – były belgijski piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wilmots jest wychowankiem klubu CS Jodoigne, gdzie grał w latach 1980–1985. W 1985 roku trafił do juniorskiej ekipy zespołu Sint-Truidense VV. W 1987 roku został włączony do jego pierwszej drużyny. W 1988 roku odszedł do KV Mechelen. W 1989 roku zdobył z nim mistrzostwo Belgii. W Mechelen spędził 3 lata.

W 1991 roku Wilmots został graczem Standardu Liège. W 1993 roku zdobył z nim Puchar Belgii, a także wywalczył wicemistrzostwo Belgii. W 1996 roku przeszedł do niemieckiego Schalke 04. W Bundeslidze zadebiutował 17 sierpnia 1996 roku w przegranym 0:4 meczu z VfB Stuttgart. 23 sierpnia 1996 roku w zremisowanym 4:4 spotkaniu z FC St. Pauli strzelił pierwszego gola w Bundeslidze. W 1997 roku zdobył z klubem Puchar UEFA, po pokonaniu w jego finale Interu Mediolan.

W 2000 roku Wilmots trafił do francuskiego Girondins Bordeaux. Po roku powrócił do Schalke. W 2001 roku oraz w 2002 roku wystąpił z nim w finale Pucharu Ligi Niemieckiej, jednak w obu przypadkach Schalke przegrywało tam swoje pojedynki. W 2002 roku zdobył z zespołem Puchar Niemiec. W 2003 roku zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Belgii Wilmots zadebiutował 26 maja 1990 roku w zremisowanym 2:2 towarzyskim meczu z Rumunią. W tym samym roku znalazł się w kadrze na Mistrzostwa Świata. Nie zagrał jednak na nich w żadnym pojedynku, a Belgia odpadła z turnieju w 1/8 finału.

W 1994 roku Wilmots został powołany do kadry na Mistrzostwa Świata. Wystąpił na nich w spotkaniu fazy grupowej z Arabią Saudyjską (0:1). Tamten mundial reprezentacja Belgii ponownie zakończyła na 1/8 finału.

W 1998 roku po raz trzeci w karierze był uczestnikiem Mistrzostw Świata. Tym razem zagrał na nich we wszystkich meczach swojej drużyny, z Holandią (0:0), Meksykiem (2:2) i Koreą Południową (1:1). W potyczce z Meksykiem zdobył także 2 bramki. Kadra Belgii natomiast odpadła z turnieju po fazie grupowej.

W 2000 roku Wilmots wziął udział w Mistrzostwach Europy. Rozegrał tam 3 spotkania: ze Szwecją (2:1), Włochami (0:2) i Turcją (0:2). Tamten turniej Belgowie zakończyli na fazie grupowej.

W 2002 roku został powołany do kadry na Mistrzostwa Świata. Zagrał na nich w meczach z Japonią (2:2), Tunezją (1:1), Rosją (3:2) oraz Brazylią (1:2). W spotkaniach z Japonią, Tunezją i Rosją strzelił także po jednym golu. Z mundialu 2002 Belgia odpadła w 1/8 finału.

W latach 1990–2002 w drużynie narodowej Wilmots rozegrał w sumie 70 spotkań i zdobył 28 bramek.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

26 marca 2003 roku, 4 dni po rozegraniu ostatniego meczu jako piłkarz, został trenerem Schalke 04. Jako trener w Bundeslidze zadebiutował 5 kwietnia 2003 roku w zremisowanym 0:0 meczu z 1. FC Nürnberg. Szkoleniowcem Schalke był do końca sezonu 2002/2003. Od lata 2004 roku do lutego 2005 roku prowadził Sint-Truidense VV. W 2009 roku został asystentem Dicka Advocaata w reprezentacji Belgii a w 2012 roku przejął drużynę jako trener.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku Wilmots został członkiem Senatu Belgii z ramienia partii Ruchu Reformatorskiego. W 2005 roku zrezygnował z mandatu senatora.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]