Marcel Émile Haegelen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marcel Émile Haegelen[1]
23 zwycięstw
Podporucznik
Data i miejsce urodzenia 13 września 1896
Francja Belfort Francja
Data i miejsce śmierci 24 maja 1950
Francja Paryż
Przebieg służby
Lata służby od 15 września 1914
Siły zbrojne French-roundel.svg - Armée de l'Air
Jednostki N3, Spa89, Spa100
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, II wojna światowa
Późniejsza praca lotnictwo
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Legii Honorowej Medal Wojskowy Krzyż Wojenny

Marcel Émile Haegelen (ur. 13 września 1896 - zm. 24 maja 1950) - francuski as myśliwski z czasów I wojny światowej. Osiągnął 23 zwycięstw powietrznych. Należał do zaszczytnego grona Balloon Buster.

Marcel Haegelen gdy wybuchła wojna został przydzielony do 27e Régiment d'Infanterie de Ligne. W lipcu 1915 roku został przeniesiony do lotnictwa. Licencję pilota otrzymała w 10 stycznia 1916 roku. Został przydzielony do jednostki liniowej i rozpoczął służbę w Escadrille 3 (N3). Pierwsze zwycięstwo odniósł na samolocie Nieuport 27 maja 1917 roku. Na początku 1918 roku został przydzielony do Escadrille 100 (Spa100) wyposażonej w samoloty SPAD XIII

Do końca wojny odniósł łącznie 23 potwierdzone zwycięstwa oraz 3 prawdopodobne.

Po zakończeniu działań wojennych pracował w lotnictwie cywilnym. Od 1023 roku osiadł w miejscowości Longvic koło Dijon i założył aeroklub l’Aéroclub de la Côte d’O. Od 1928 roku pracował jako pilot oblatywacz w wytwórni samolotów Hanriot.

W czasie II wojny światowej w stopniu podpułkownika latał na samolocie Curtiss P-36 Hawk. W dniu 5.06.1940 r. brał udział w bitwie powietrznej z samolotami Heinkel 111, podczas której wspólnie z polskimi pilotami kpt. Kazimierzem Kosińskim, kpr. Janem Kremskim, kpr. Adolfem Pietrasiakiem i por. Marianem Wesołowskim brał udział w zestrzeleniu 3 i uszkodzeniu 2 samolotów (pilotom zaliczono po 3/5 zestrzelenia i 2/5 uszkodzenia).Po porażce Francji działał w ruchu oporu i w 1943 roku został zaaresztowany i przebywał w więzieniu w Bourges do wyzwolenia.

Zmarł 24 maja 1950 roku w szpitalu wojskowym w Paryżu i został pochowany na cmentarzu w Ris-Orangis.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Brał udział w zawodach Coupe Michelin w 1931 i 1932 roku i na samolocie Lorraine Hanriot LH-41/2. Ustanowił rekord świata w średniej prędkości przelotowej na dystansie 2000km bez tankowania. Jego rekord wyniósł 263.90 km/h.

Przypisy

  1. We większości dostępnych książek występuje jako Claude Marcel Haegelen jest to powielany błąd. [1] W dokumentach (archiwach) francuskiego Ministerstwa Wojny dotyczących ponad 70 tys. lotników francuskich występuje jako Marcel Émile Haegelen

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]