Marcel Jouhandeau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Marcel Jouhandeau właściwie Marcel Provance (ur. 26 lipca 1888 w Guéret, zm. 7 kwietnia 1979 w Rueil-Malmaison), pisarz francuski. Tworzył powieści psychologiczno-obyczajowe o podłożu autobiograficznym "Kroniki małżeńskie", sztuki teatralne i eseje. Stworzył trzy cykle utworów o charakterze autobiograficznym, w którym występują te same utwory. Pierwszy cykl "La jeunesse de Theophile" (1921) ukazuje życie w rodzinnym mieście. Drugi opisuje sylwetkę psychologiczną pisarza - "Chaminadour" (1934-1941). W 1938 pisze antysemicki pamflet "le péril juif". Wielbiciel Niemiec nazistowskich, udaje się wraz z grupą francuskich pisarzy profaszystowskich (m.in. Abel Bonnard, Drieux la Rochelle, Robert Brasillach, Ramon Fernandez) w 1941 na Kongres Weimarski zorganizowany przez Goebbelsa.

Trzeci cykl stanowi kroniki i wspomnienia poświęcone najbliższemu otoczeniu pisarza - "Chroniques maritales" (1938) i "Memorial" (1950-1959, 6 tomów). Utwory tego pisarza cechuje wnikliwa analiza psychologicznej obserwacji obyczajowych z życia prowincji. Jednym z głównych tematów jego twórczości jest homoseksualizm ("Chronique d'une passion","Le voyage secret", "Carnets de Don Juan", "Du pur amour", "Tirésias"). W tych książkach opisuje z niezwykłym realizmem i subtelnością psychologiczną swoje przeżycia i doznania homoerotyczne. Jako katolik o tendencjach mistycznych pozostawił szereg wybitnych esejów o tematyce filozoficzno-moralnej: "L'Algèbre des valeurs morales" (1935), "De l'abjection" (1939), "L'Eloge de la volupté" ((1951), "Les Carnets de l'écrivain" (1957).



Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)