Marceli Callo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiony
Marceli Callo
Marcel Callo
męczennik
Data urodzenia 6 grudnia 1921
Rennes (Bretania)
Data śmierci 19 marca 1945
Mauthausen-Gusen
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 4 października 1987
Bazylika św. Piotra na Watykanie
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 19 marca

Marceli Callo (ur. 6 grudnia 1921 w Rennes, zm. 19 marca 1945 w obozie Mauthausen-Gusen) – członek Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Młodzieży Robotniczej (JOC), męczennik chrześcijański i błogosławiony Kościoła katolickiego.

Marceli urodził się, jako drugie z dziewięciorga dzieci w bardzo religijnej bretońskiej rodzinie. Mając 12 lat podjął pracę w drukarni. Był też członkiem Krucjaty Eucharystycznej. Jego brat wstąpił do seminarium. W 1943 Marceli został wezwany na roboty przymusowe do Niemiec, w ramach w ramach tzw. Service du travail obligatoire, do Zella-Mehlis w Turyngii. W 1944 został aresztowany za nadto katolickie poglądy. Najpierw został umieszczony w więzieniu, a potem w obozach koncentracyjnych: Flossenburgu i Mauthausen.

Zmarł 19 marca 1945 mając 24 lata w opinii świętości.

Beatyfikowany został przez Jana Pawła II w dniu 4 października 1987[1] razem z Antonią Mesiną i Pieriną Morosini.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]