Marcelina Kulikowska
| Marcelina Kulikowska | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 lutego 1872 Biełosówka |
| Data i miejsce śmierci | 19 czerwca 1910 Kraków |
| Przyczyna śmierci | samobójstwo |
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Rakowicki, kwatera XVI |
| Zawód | dziennikarka, feministka, nauczycielka, pisarka, poetka, |
| Miejsce zamieszkania | Kraków |
| Narodowość | polska |
| Wyznanie | ateistka |
 Marcelina Kulikowska w Wikicytatach |
|
Marcelina Kulikowska (ur. 4 lutego 1872 w Biełosówce na Podolu, zm. 19 czerwca 1910 w Krakowie) – polska dramatopisarka i poetka, feministka i nauczycielka, przyrodniczka, reportażystka.
Ukończyła gimnazjum w Warszawie. Ukończyła studia przyrodnicze na Uniwersytecie w Genewie, następnie współtworzyła Towarzystwo Szkoły Gimnazjalnej Żeńskiej w Krakowie, które prowadziło I Żeńskie Gimnazjum w Krakowie. Marcelina Kulikowska pracowała w nim jako nauczycielka[1], do momentu gdy ujawniła, że nie jest teistką i poparła teorię ewolucji,co uniemożliwiło jej dalszą pracę w oświacie. Pisała także reportaże, m.in. dla "Kuryera Lwowskiego". Była członkinią Stowarzyszenia Pomocy Naukowej dla Polek im. J. I. Kraszewskiego i współzałożycielką Towarzystwa Uniwersytetu Ludowego im. Adama Mickiewicza, które powstało w Krakowie i Lwowie w 1898 roku.
Zmarła śmiercią samobójczą strzelając sobie w serce, w wieku 38 lat. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, kwatera XVI.
[edytuj] Twórczość
- 1899 – Mistrz Zenon
- 1906 – Dzisiejszym dniom
- 1907 – W promieniach
- 1909 – Dusze kobiece... serce kobiece...
- 1909 – Król Bolesław Chrobry
- 1911 – Barwy duszy
- W 2001 roku wydano zbiór jej wierszy pt. Marcelina Kulikowska. Poezje[2].
[edytuj] Źródła
- Agnieszka Brożkowska, Marcelina Kulikowska. Strzał w serce [w:] Ewa Furgał (red.), Krakowski Szlak Kobiet. Przewodniczka po Krakowie Emancypantek, Kraków 2009, ISBN 978-83-928639-0-8
