Marcelo Caetano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marcelo Caetano
Marcello caetano.jpg
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1906
Lizbona
Data i miejsce śmierci 26 października 1980
Rio de Janeiro
Premier Portugalii
Przynależność polityczna Ludowa Akcja Narodowa
Okres urzędowania od 27 września 1968
do 25 kwietnia 1974
Poprzednik António de Oliveira Salazar
Następca Adelino da Palma Carlos
Odznaczenia
Krzyż Wielki Wojskowego Orderu Wieży i Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Świętego Jakuba od Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Rycerzy Pana Naszego Jezusa Chrystusa Krzyż Wielki Orderu Edukacji Publicznej (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Imperium Kolonialnego (Portugalia) Kollana Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Marcello Caetano, właśc. Marcelo José das Neves Alves Caetano (ur. 17 sierpnia 1906 w Lizbonie, zm. 26 października 1980 w Rio de Janeiro) – portugalski polityk, pełniący funkcję premiera w latach 1968–1974.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Swoją zawodową karierę zaczynał jako wykładowca na wydziale prawa uniwersytetu w Lizbonie. Polityczną karierę rozpoczął na początku lat czterdziestych. Szybko piął się w górę, zostając najpierw szefem Mocidade Portuguesa (Młodzieży Portugalskiej) by zostać ministrem ds. kolonii. Jego relacje z Salazarem bywały napięte, co sprawiało, że nie był uważany za poważnego następcę premiera.

W 1968 Salazar doznał wylewu krwi i został odsunięty od władzy. Prezydent Américo Tomás wybrał właśnie Caetano na funkcję premiera. Tomás jednak nigdy nie konsultował swego wyboru z Salazarem. Wielu obywateli miało nadzieje, że nowy premier złagodzi reżim i zmodernizuje gospodarkę.

Na początku wydawało się, że nadzieje obywateli zostaną spełnione. Przyznał rentę robotnikom rolnym, którzy wcześniej nie mieli szansy na ubezpieczenie społeczne, zainwestował w rozwój wielu dziedzin gospodarki jak np. konstrukcję nowej rafinerii w Sines. Jeśli chodzi o politykę, pozwolił partiom opozycyjnym na start w wyborach parlamentarnych w 1969, które mogły startować z wielu list, a nie jednej, jak dotychczas.

Opozycja uznała reformy polityczne za niewystarczające i zbojkotowała wybory parlamentarne. Dla twardogłowych członków reżimu, w tym prezydenta Thomaza, były zbyt daleko idące. Jeśli chodzi o gospodarkę, to jej początkowe sukcesy zostały zniwelowane przez kryzys paliwowy z początków lat siedemdziesiątych. Największym problemem Caetano była coraz większe zmęczenie obywateli wojnami kolonialnymi, które nie dość że pochłaniały tysiące ofiar (a także aż 40% dochodów państwa na początku lat siedemdziesiątych), to nie było szans na ich rychłe zakończenie.

W 1974 Caetano został obalony w wyniku rewolucji goździków. Po utracie władzy, wyjechał do Brazylii, gdzie zmarł. Spoczywa na Cmentarzu świętego Jana Chrzciciela w Rio de Janeiro.