Marchia Friuli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marca del Friuli
Marchia Friuli
Księstwo Friuli 846-924 Marchia Werony
Stolica Forum Iulii
Ustrój polityczny monarchia
Status terytorium marchia
Data powstania 846
Data likwidacji 924

Marchia Friuli – przygraniczna marchia Karolingów, skierowana przeciw Węgrom w IX i X wieku. Była sukcesorem longobardzkiego księstwa Friuli.

Gdy longobardzkie królestwo Włoch zostało w 774 podbite przez Karola Wielkiego, pozwolił on longobardzkim, a potem frankijskim książętom kontynuować rządy nad Friulią – do której dołączył Pannonię jako integralną część swego imperium – jako zaporą przeciw wdzierającym się Awarom i Chorwatom. Gdy ostatni książę, Baldric, został usunięty z urzędu w 827, księstwo podzielono na cztery hrabstwa (Zjazd w Akwizgranie 828). W 846 hrabstwa ponownie zebrano razem i przyznano Eberhadowi, pochodzącemu z klanu Unrochingów, jednego z klanów Franków. Wprawdzie otrzymał on tytuł dux, to jego następcy byli zwani marchio, czyli "margrabia".

W 887 Berengar I został wybrany królem Włoch. Jego wybór doprowadził do dziesięcioleci walk o tron między rywalizującymi pretendentami. Berengar utracił tron w 888 i nie udało mu się go odzyskać aż do 905. W tym czasie pozostawał samodzielnym panem Friuli, która zawsze go wspierała. Po jego śmierci w 924, jego zwolennicy wybrali na króla Hugona z Arles. Hugon nie wyznaczył nowego margrabiego i marchia leżała pusta, chociaż pozostawała politycznie częścią (Marchia Werony) królestwa Włoch do późnego średniowiecza.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]