Marcin Świetlicki
| Marcin Świetlicki | |
 Marcin Świetlicki |
|
| Data i miejsce urodzenia | 24 grudnia 1961 Lublin, Polska |
| Zawód | artysta |
| Zespół | |
| Świetliki | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Marcin Świetlicki (ur. 24 grudnia 1961 w Lublinie) – polski poeta, powieściopisarz, dziennikarz, wokalista zespołu Świetliki oraz Czarne Ciasteczka. Współpracował także z wieloma innymi artystami, między innymi z Bogusławem Lindą i Cezarym Ostrowskim.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Marcin Świetlicki jest synem Lucjana Świetlickiego i Anny z Łysakowskich Świetlickiej[1]. Jego ojciec jest historykiem i regionalistą związanym z Piaskami[2].
Świetlicki uczęszczał najpierw do Szkoły Podstawowej im. Mikołaja Kopernika w Piaskach koło Lublina, a następnie do III Liceum Ogólnokształcącego im. Unii Lubelskiej w Lublinie. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Dostał powołanie do Ludowego Wojska Polskiego i w latach 1984-1986 odbył zasadniczą służbę wojskową w Słupsku. Po jej ukończeniu zamieszkał w Krakowie (gdzie mieszka do dziś) i pracował m.in. w krakowskim Pałacu Sztuki[3], był dozorcą kamienicy przy ul. Ziai, pracował nad korektami tekstów.
Debiutował w lubelskim czasopiśmie "Akcent". Jego pierwszym tomikiem były Zimne kraje, wydane w 1992 roku[4] przez fundację "brulionu", chociaż jeszcze przed debiutem[5] został dostrzeżony przez krytyków i uznany za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli tzw. pokolenia brulionu. Do 2009 wydał siedemnaście tomików poezji.
Był też związany z redakcją podziemnego czasopisma "Tumult", dla którego przeprowadził jeden z pierwszych wywiadów z Maciejem Maleńczukiem[6].
W 1992 roku wspólnie z muzykami krakowskiego zespołu Trupa Wertera Utrata założył grupę Świetliki, wykonującą jego teksty w oprawie rockowej. Marcin Świetlicki występuje jako wokalista Świetlików, posługując się charakterystyczną manierą melorecytacji. Zespół wydał pięć płyt długogrających. Marcin Świetlicki znany jest także ze współpracy z wieloma muzykami alternatywnymi, takimi jak Robert Brylewski, Cezary Ostrowski) i yassowymi (Mikołaj Trzaska).
Do 2004 roku pracował zawodowo jako korektor w redakcji "Tygodnika Powszechnego" w Krakowie. Przez pewien czas prowadził program telewizyjny Pegaz, w duecie z Grzegorzem Dyduchem. Zagrał główną rolę w dramacie Wojciecha Smarzowskiego – zrealizowanego w formie spektaklu – Małżowina (1998) oraz gościnnie pojawił się w filmie Anioł w Krakowie (2002).
W prozie pod własnym nazwiskiem zadebiutował w 2006, wydając książkę Dwanaście, która dała początek trylogii – następnie ukazały się Trzynaście w 2007 i Jedenaście w 2008.
Ma dorosłego syna[7].
[edytuj] Nagrody
Był laureatem wielu nagród literackich, między innymi nagrody im. Georga Trakla, nagrody Kościelskich, Grand Prix w konkursie czasopisma "brulion", nagrody im. ks. Jana Twardowskiego, Paszportu Polityki (przyjęcia którego odmówił).
Kilkakrotnie nominowany do nagrody Nike, w listopadzie 2006 za książkę Muzyka środka otrzymał nagrodę Krakowska Książka Miesiąca.
13 czerwca 2009 roku otrzymał Nagrodę Literacką Gdynia, w kategorii proza, za kryminał Jedenaście[8]. Podczas odbierania lauru powiedział:
| „ |
Chciałem pogratulować Kapitule. I mojemu wydawnictwu, że sobie takiego fajnego autora znalazło[9]. |
” |
[edytuj] Bibliografia
[edytuj] Poezja
- 1992: Zimne kraje
- 1994: Schizma
- 1995: Zimne kraje 2
- 1995: Berlin
- 1996: 37 wierszy o wódce i papierosach
- 1996: Trzecia połowa
- 1996: 20 niezapomnianych przebojów i 10 kultowych fotografii
- 1997: Zimne kraje 3
- 1998: Stare chłopy prowadzą rowery na techno
- 1998: Pieśni profana
- 2001: Czynny do odwołania
- 2003: Nieczynny
- 2003: Wiersze wyprane
- 2004: 49 wierszy o wódce i papierosach
- 2007: Muzyka środka
- 2007: Nieoczywiste
- 2009: Niskie pobudki
- 2011: Wiersze
[edytuj] Proza
- 2001: Katecheci i frustraci (jako Marianna G. Świeduchowska, z G. Dyduchem)
- 2005: Kotek (w antologii "Trupy Polskie")
- 2006: Dwanaście
- 2007: Trzynaście
- 2008: Jedenaście
- 2009: Orchidea (wraz z: Gaja Grzegorzewska , Irek Grin)
[edytuj] Rysunki
- 2009: Rysunki zabrane
[edytuj] Dyskografia
[edytuj] Z grupą Świetliki
- 1995: Ogród Koncentracyjny (LP)
- 1996: Cacy cacy fleishmaschine (LP)
- 1996: Cacy cacy love mix (EP)
- 1999: Perły (EP)
- 1999: Wieprze (EP)
- 1999: Perły przed wieprze (LP)
- 2001: Złe Misie (LP)
- 2005: Las putas melancólicas (LP)
[edytuj] Z grupą The Users
- 1999: Nie idź do pracy (LP)
[edytuj] Z grupą Czarne Ciasteczka
- 2003: Tradycyjne Polskie Pieśni Wielkopostne (LP)
[edytuj] Z Mikołajem Trzaską
- 2000: Cierpienie i wypoczynek (LP)
[edytuj] Z Cezarym Ostrowskim
- 2005: Czołgaj się (LP)
[edytuj] Gościnnie
- 1998: Pidżama Porno – Styropian (LP)
- 2003: Pidżama Porno – Koncertówka 2. Drugi szczyt (LP)
- 2003: Dolina Lalek: Tribute to Kryzys vol. 1 (LP)
- 2006: Chupacabras – Chupacabras (LP)
[edytuj] Filmografia
- 1998: Małżowina (dramat, reż. W. Smarzowski, w roli głównej jako M.)
- 2002: Anioł w Krakowie (komedia, reż. A. Więcek, jako on sam)
- 2008: Historia polskiego rocka (dokument, reż. L. Gnoiński, W. Słota)
Przypisy
- ↑ Gmina Rybczewice — Lucjan Świetlicki
- ↑ Lucjan Świetlicki – Lublin2016 – Europejska Stolica Kultury
- ↑ Wspominał o tym w w wierszu Etos pracy zaczynającym się od słów: Zamiatam schody w Pałacu Sztuki.
- ↑ Książka, podobnie jak cała fioletowa seria "brulionu", była antydatowana (Kraków – Warszawa 1992) – faktycznie ukazała się na rynku w 1993 roku.
- ↑ Obszerne i często entuzjastyczne omówienia poezji Świetlickiego ukazywały się już od 1990 roku m.in. na łamach "NaGłosu", "Tygodnika Literackiego" i "brulionu".
- ↑ Chwast na ulicy, "Tumult" nr 7. s. 21-24.
- ↑ Poeta Pegaza — przedruk z Życia z dnia 2001-02-23. [dostęp 6 września 2011].
- ↑ Nagroda Literacka Gdynia dla Tkaczyszyn-Dyckiego, Świetlickiego i Poprzęckiej (Wyborcza.pl 15.06.2009). [dostęp 16 czerwca 2009].
- ↑ Znamy laureatów Nagrody Literackiej Gdynia 2009 (MMtrojmiasto.pl 14.06.2009). [dostęp 16 czerwca 2009].
