Marcin Korolec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marcin Korolec
Marcin Korolec.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1968
Warszawa
Minister środowiska
Przynależność polityczna bezpartyjny (z rekomendacji PO)
Okres urzędowania od 18 listopada 2011
do 27 listopada 2013
Poprzednik Andrzej Kraszewski
Następca Maciej Grabowski

Marcin Korolec (ur. 24 grudnia 1968 w Warszawie) – polski prawnik, urzędnik państwowy, od 2005 do 2011 podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki, od 18 listopada 2011 do 27 listopada 2013 minister środowiska w drugim rządzie Donalda Tuska.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1996 École nationale d'administration w Paryżu, następnie studia na Wydziałach Historii oraz Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.

W okresie od czerwca 1993 do grudnia 1994 i ponownie od czerwca 1997 do marca 1998 pracował jako prawnik w kancelariach prawniczych. Od stycznia do kwietnia 1995 był zatrudniony na stanowisku prawnika w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od 1998 pełnił funkcję asystenta Jana Kułakowskiego (będącego wówczas Pełnomocnikiem Rządu ds. Negocjacji o Członkostwo RP w Unii Europejskiej) następnie od 1999 do 2001 pracował jako jego doradca, odpowiadając m.in. za swobodny przepływ towarów, swobodny przepływ osób, rolnictwo, polityka konkurencji, polityka ochrony konsumentów.

W latach 2001–2004 był radcą ministra w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej, w okresie sprawowania tego urzędu przez Danutę Hübner. Następnie jako wspólnik prywatnej firmy zajmował się działalnością doradczą w zakresie funduszy unijnych.

Prowadził także działalność dydaktyczną w ramach warsztatów w Krajowej Szkole Administracji Publicznej i na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW.

23 listopada 2005 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Gospodarki. Po powołaniu pierwszego rządu Donalda Tuska pozostał na tym stanowisku. W latach 2005–2011 pełnił także funkcję krajowego koordynatora współpracy RP-OECD.

18 listopada 2011 prezydent Bronisław Komorowski powołał go na urząd ministra środowiska w drugim rządzie Donalda Tuska[1]. Podczas Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (COP 19) odbywającej się w listopadzie 2013 w Warszawie objął funkcję przewodniczącego konferencji z kadencją do czasu następnej konferencji w 2014 w Limie. 27 listopada 2013 odwołany przez prezydenta Bronisława Komorowskiego ze stanowiska ministra[2]. W tym samym dniu objął stanowisko pełnomocnika rządu do spraw polityki klimatycznej w randze sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty (żona Olga), ma trzech synów: Jana, Bartłomieja i Krzysztofa oraz córkę Teresę[3].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Organizacja i przebieg negocjacji akcesyjnych w dziedzinie polityki społecznej i zatrudnienia, [w:] Polityka społeczna i zatrudnienie, KPRM, Warszawa 2001
  • Swobodny przepływ towarów, Rolnictwo, [w:] Członkostwo Polski w Unii Europejskiej – na jakich zasadach?, UKIE, Warszawa 2003

Przypisy

  1. Prezydent powołał rząd Donalda Tuska. prezydent.pl, 18 listopada 2011. [dostęp 2011-11-18].
  2. M.P. z 2013 r. poz. 1004
  3. Anita Błaszczak: Kariera menedżera także dla mam. rp.pl, 25 maja 2011. [dostęp 2011-11-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]