Marcin Libicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Marcin Libicki
Marcin Libicki Warsaw September21 Fot Mariusz Kubik.JPG
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1939
Poznań
Poseł do PE VI kadencji
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 20 lipca 2004
do 13 lipca 2009

Marcin Libicki (ur. 2 lutego 1939 w Poznaniu) – polski polityk, historyk sztuki, poseł na Sejm I, III i IV kadencji, od 2004 do 2009 poseł do Parlamentu Europejskiego.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Ukończył studia w Instytucie Historii Sztuki UAM w Poznaniu. W latach 1961–1966 był pracownikiem naukowym UAM. Zakładał "Solidarność" Rolników Indywidualnych w latach 1980–1981 w województwie poznańskim.

Po 1989 działał w ZChN (do 2001), następnie w Przymierzu Prawicy (do 2002) oraz w PiS. Trzykrotnie był wybierany na posła na Sejm, w 1991 z listy Wyborczej Akcji Katolickiej, w 1997 z listy AWS i w 2001 z ramienia PiS w okręgu poznańskim. W 2004 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego w województwie wielkopolskim[1].

Jest Kawalerem Łaski i Dewocji Zakonu Kawalerów Maltańskich od 7 lutego 1984, a także członkiem honorowym Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego. W styczniu 2007 szwajcarska organizacja The European League of Geneva umieściła go w gronie 25 najlepszych posłów do Parlamentu Europejskiego.

Według IPN figuruje w dokumentach Służby Bezpieczeństwa jako kontakt operacyjny Departamentu I MSW (wywiadu PRL). Marcin Libicki zaprzeczył współpracy z SB, informując, że trzykrotnie składał oświadczenia lustracyjne, które nie zostały zakwestionowane[2]. Wystąpił o tzw. autolustrację, Sąd Okręgowy w Poznaniu uznał jego oświadczenie lustracyjne za prawdziwe[3].

9 kwietnia 2009 opuścił Prawo i Sprawiedliwość na znak protestu wobec decyzji komitetu politycznego tej partii o skreśleniu go z wielkopolskiej listy PiS w wyborach do Parlamentu Europejskiego[4] (formalnie przestał być członkiem partii 14 lipca 2010[5]). Nie ubiegał się ostatecznie o ponowny wybór do PE. 9 stycznia 2010 przystąpił do nowo powstałego ugrupowania Polska Plus, którego został wiceprezesem.

W wyborach prezydenckich w 2010 wbrew stanowisku swojej partii poparł kandydaturę Marka Jurka i wszedł w skład jego społecznego komitetu poparcia[6]. Wraz z samorozwiązaniem Polski Plus (24 września 2010) wystąpił z tej partii, nie przystępując do PiS. Popierał później tworzące się ugrupowanie Polska Jest Najważniejsza i uczestniczył w jego konwencjach.

[edytuj] Życie prywatne

Wnuk Stanisława Libickiego – prezesa Towarzystwa Kredytowego w Warszawie, działacza narodowego, zesłańca z 1905, komandora orderu Polonia Restituta. Syn Janusza Libickiego – prawnika, zastępcy profesora Uniwersytetu Poznańskiego, zamordowanego w Katyniu. Ojciec Jana Filipa Libickiego – posła na Sejm w latach 2005–2007 i ponownie od 2008. Pochodzi z rodziny szlacheckiej, pieczętującej się herbem Jelita.

[edytuj] Wybrane publikacje

  • Marcin Libicki, Piotr Libicki: Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce. Poznań: Rebis, 2008, s. 600. ISBN 978-83-7301-243-1. 
  • Marcin Libicki: Poznań. Przewodnik. Poznań: Gazeta Handlowa, 1997. ISBN 978-83-902028-4-0. 

Przypisy

  1. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 16 czerwca 2010].
  2. Oświadczenie Marcina Libickiego w sprawie odnalezionych niedawno dokumentów IPN. libicki.pl, 31 lipca 2008. [dostęp 16 czerwca 2010].
  3. Marcin Libicki nie był agentem SB. konserwatyzm.pl, 23 lutego 2010. [dostęp 16 czerwca 2010].
  4. Posłowie wychodzą z PiS. tvn24.pl, 9 kwietnia 2009. [dostęp 16 czerwca 2010].
  5. Polityka – "Rodzina" Libickich wyszła z PiS w... minioną środę. naszemiasto.pl, 20 lipca 2010. [dostęp 29 lipca 2010].
  6. W Warszawie został zaprezentowany Społeczny Komitet Poparcia Marka Jurka. marekjurek.pl, 16 czerwca 2010. [dostęp 16 czerwca 2010].

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach