Marcin Różalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kickboxing pictogram.svg Marcin Różalski
Pseudonim Różal
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1978
Płock
Obywatelstwo  Polska
Wzrost 188 cm
Masa ciała 102 (2013) kg
Styl walki boks tajski, kick-boxing, pobierał nauki stylu karate kyokushin
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 23
Zwycięstwa 15
Przez nokauty 9
Porażki 7
Remisy 1
Nieodbyte 0
Strona internetowa

Marcin Różalski (ur. 29 lipca 1978 w Płocku) − polski zawodowy kick-boxer i zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) wagi ciężkiej, były mistrz świata organizacji ISKA i WKA w formule K-1.

Kick-boxing[edytuj | edytuj kod]

Jako amator był wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski i Europy. W 2004 roku rozpoczął zawodowe starty w formule K-1[1]. 18 grudnia 2004 roku, w swoim debiucie na turnieju K-1 MAX Spain 2004, który odbył się w hiszpańskiej Guadalajarze, wygrał przez TKO z zawodnikiem gospodarzy Damianem Garcią.

Następny turniej K-1, w którym Różalski startował odbył się w Budapeszcie na gali K-1 European League 2006. Różalski pokonał w ćwierćfinale Węgra Brunnera Tihamera przez decyzję, a w półfinale również przez decyzję Chorwata Ante Varnica. Nie wystąpił jednak w finale z powodu kontuzji, której nabawił się w poprzednim pojedynku i tym samym odpadł z turnieju.

W 2006 roku wygrał pojedynek na gali K-1 Fighting Network RIGA w Rydze. Pokonał wtedy Białorusina Andreja Zurawkowa przez decyzję sędziowską.

W kwietniu 2007 roku przegrał z Białorusinem Siergiejem Gurem i odpadł z turnieju K-1 Italy Oktagon 2007.

3 marca 2007 roku, podczas gali Angels of Fire w Płocku zdobył zawodowe mistrzostwo świata federacji ISKA (oriental/K-1 rules). W walce o tytuł pokonał przez techniczny nokaut Turka Yahayę Gulaya[2].

8 marca 2008 roku (Angels of Fire III) zdobył także zawodowe mistrzostwo świata WKA (K-1 rules). Tym razem pokonał po 5 rundach przez decyzję sędziów obrońcę tytułu, reprezentującego Szwajcarię Mitata Tahirsylaja[3].

W maju 2009 roku po raz pierwszy wystąpił w oficjalnym turnieju prestiżowej organizacji K-1, zaliczanym do cyklu World GP − K-1 World Grand Prix 2009 w Łodzi. W ćwierćfinale znokautował specjalistę taekwondo, Koreańczyka Park Yong-soo, jednak musiał się później wycofać z udziału w półfinale z powodu kontuzji ręki[4].

Bilans walk w kick-boxingu[edytuj | edytuj kod]

Boks[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2002 roku w Płocku stoczył jedyną w swej karierze zawodową walkę bokserską, gdy pokonał przez techniczny nokaut w 3. rundzie Pawła Newazila[5].

Bilans walk w boksie

1 zwycięstwo - 0 porażek - 0 remisów

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Data Miejsce
Wygrana 1-0 Polska Paweł Newazil TKO 3 22.06.2002 Polska Płock

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

W 2010 roku podpisał kontrakt z organizacją Konfrontacja Sztuk Walki na występy w mieszanych sztukach walki (MMA). Zadebiutował 19 marca 2011 roku podczas gali KSW XV w Warszawie, gdy pokonał przez techniczny nokaut Marcina Bartkiewicza (walka została przerwana z powodu rozcięcia na głowie Bartkiewicza)[6]. Dwa miesiące później, na KSW XVI Różalski po raz kolejny tryumfował z powodu kontuzji rywala, gdy walczący z nim Rosjanin Siergiej Szemietow doznał urazu ręki[7]. 25 lutego 2012 roku w walce wieczoru na gali KSW XVIII: Unfinished Sympathy przegrał w pierwszej rundzie z Holendrem Valentijnem Overeemem, który na kilka dni przed walką zastąpił kontuzjowanego Jérôme'a Le Bannera[8]. 28 września 2013 roku poddał innego kickboksera Pawła Słowińskiego duszeniem zza pleców w 1. rundzie. 22 marca 2014 roku pokonał Nicka Rossborougha w drugiej rundzie przez techniczny nokaut.

Bilans walk w MMA[edytuj | edytuj kod]

5 zwycięstwa - 2 porażki - 0 remisów

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 5-2 Stany Zjednoczone Nick Rossborough TKO (ciosy pięściami) 2 4:36 KSW XXVI 22.03.2014 Polska Warszawa
Wygrana 4-2 Australia Paweł Słowiński Poddanie (duszenie zza pleców) 1 4:32 KSW XXIV: Starcie Gigantów 28.09.2013 Polska Łódź
Wygrana 3-2 Holandia Rodney Glunder Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW XX: Symfonia Walki 15.09.2012 Polska Gdańsk/Sopot
Przegrana 2-2 Rosja Salimgiriej Rasułow Decyzja (jednogłośna) 3 3:00 Draka 7 26.05.2012 Rosja Władywostok specjalne zasady − walka w parterze tylko do 30 sekund
Przegrana 2-1 Holandia Valentijn Overeem Poddanie (klucz na stopę) 1 2:25 KSW XVIII: Unfinished Sympathy 25.02.2012 Polska Płock
Wygrana 2-0 Rosja Siergiej Szemietow TKO (kontuzja ręki) 1 1:05 KSW XVI 21.05.2011 Polska Gdańsk/Sopot
Wygrana 1-0 Polska Marcin Bartkiewicz TKO (rozcięcie) 2 1:51 KSW XV: Współcześni Gladiatorzy 19.03.2011 Polska Warszawa

Przypisy

  1. Marcin Różalski walczy w K1. sport.pl, 5 marca 2004. [dostęp 31 stycznia 2011].
  2. Andrzej Zarębski: Marcin Różalski zawodowym mistrzem świata. gazeta.pl, 4 marca 2007. [dostęp 31 stycznia 2011].
  3. Andrzej Zarębski: Marcin Różalski po raz drugi mistrzem świata. gazeta.pl, 9 marca 2008. [dostęp 31 stycznia 2011].
  4. Gala K-1 World GP w Łodzi - relacja. meskastrona.com, 26 maja 2009. [dostęp 31 stycznia 2011].
  5. boxer: Marcin Rozalski (ang.). boxrec.com. [dostęp 31 stycznia 2011].
  6. KSW 15 – wyniki i relacja. mmarocks.pl, 20 marca 2011. [dostęp 20 marca 2011].
  7. KSW 16 – wyniki i relacja. mmarocks.pl, 21 maja 2011. [dostęp 22 maja 2011].
  8. KSW 18: Unfinished Sympathy – wyniki i relacja.. mmarocks.pl, 26 lutego 2012. [dostęp 26 lutego 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]